ΕΝΑ ΑΠΙΘΑΝΟ ΤΑΞΙΔΙ

                                       

                                                            

                                                  Από τον Δημοσθένη Συρμή

          Σήμερα θα αφήσουμε πίσω τα κακώς κείμενα τόσο του νησιού μας όσο και της χώρας μας γενικότερα.

          Θα περιγράψουμε ή καλύτερα θα δημοσιεύσουμε την περιγραφή ενός εκπληκτικού ταξιδιού από το Φάληρο στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής που πραγματοποιήθηκε με αεροπλάνα στο χρόνο ρεκόρ των 6 ημερών και 4 ωρών.

          Το ταξίδι έγινε από τον αείμνηστο θείο μου και ευεργέτη του νησιού μας, Δημοσθένη Συρμή. (ασχέτως του γεγονότος ότι άχρηστοι διοικούντες τον τόπο μας κλωσάνε ακόμα τα λεφτά εδώ και 18 χρόνια και γηροκομείο ακόμα δεν φτιάξανε. Θα επανέλθουμε σ’ αυτό!)

           

Ο ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΣΥΡΜΗΣ

Το ταξίδι πραγματοποιήθηκε με υδροπλάνα και αεροπλάνα της  εταιρίας “Imperial Airways από τις 23 ως τις 29 Νοεμβρίου του 1934, έκανε δε 21 ενδιάμεσους σταθμούς. (δείτε χάρτη)

          Η περιγραφή έγινε από τον ίδιο τον Δημοσθένη Συρμή και δημοσιεύθηκε στην «Εφημερίδα των Ιθακησίων» του αείμνηστου Μουσούρη τον Δεκέμβριο του 1934. Η εφημερίδα προέρχεται από το αρχείο του εξαίρετου συμπατριώτη μας κ. Ντένη Φερεντίνου που είχε την καλοσύνη να μου τη διαθέσει.

          Θυμίζουμε ότι ο Δημοσθένης Συρμής ήταν ο πρώτος Έλληνας που πραγματοποίησε ένα τόσο μεγάλο ταξίδι … αεροπορικώς.

          Η διήγηση λοιπόν έχει ως εξής:

……. Ένα ταξείδι 6000 μιλίων περίπου, έγινε σε 6 ημέρες και 4 ώρες αεροπορικώς ενώ με οποιοδήποτε άλλο μέσον θα χρειάζετο ένας τουλάχιστον μήνας.

         

Η εταιρία “Imperial Airways” (Αγγλική) τα υδροπλάνα και τα αεροπλάνα της οποίας εκτελούν την συγκοινωνίαν αυτήν προσφέρει εις τους επιβάτας της, όχι μόνον την ταχυτέραν συγκοινωνίαν με εισητήριον μόνον 100 λιρών (δηλαδή όσο το ετήσιο εισόδημα ενός υπαλλήλου της εποχής εκείνης)  όσον το εισητήριον της πρώτης θέσεως ατμοπλοϊκώς – αλλά και ένα πρωτόφαντο θέαμα της διασχίσεως εναερίως της Αφρικής από Βοράν εις Νότον….

          Είναι 10^η πρωινή της 23^ης Νοεμβρίου. Ένα πολυτελές αυτοκίνητο με παραλαμβάνει από το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», η υπηρεσία της εταιρίας παραλαμβάνει και τα τρόφιμα και κατευθύνεται εις Φάληρον. Εκεί μετά τον έλεγχον των διαβατηρίων επιβιβαζόμεθα εγώ και οι άλλοι επιβάται, εις μίαν ατμάκατον που μας φέρει εις ένα υδροπλάνο 16 θέσεων.

          Όλα είναι έτοιμα! Αι θέσεις όλαι πλήρεις! Οι δύο πιλότοι και ο καμαρώτος έχουν αναλάβει το έργο τους.

          Στας 12.30 αποθαλασσούμεθα κανονικώς και με μίαν ασύλληπτον ταχύτητα τρέχομεν Νοτιοανατολικώς. Αμέσως μετά την αναχώρησην ο καμαρώτος στρώνει ένα ευρύχωρο τραπέζι με γαλόπουλο και γλυκά.

          Την 7.30 της ιδίας ημέρας, προσθαλασσούμεθα εις Αλεξάνδρειαν, με προσέγγισιν εις Σούδαν της Κρήτης δια προμήθεια βενζίνης.

          Μετά τας διατυπώσεις των διαβατηρίων μας μεταφέρουν εις το αεροδρόμιο της Αλεξανδρείας όπου επιβιβαζόμεθα αεροπλάνου. Στας 9.30 έχουμε φθάσει εις Κάιρον.

         

 

 

  Εις Κάιρον διανυκτερεύσαμε εις ένα από τα μεγαλοπρεπέστερα και πολυτελέστερα ξενοδοχεία, το “Shepherds Hotel” εξόδοις πάντοτε της Εταιρίας.

          Η “imperial Airways” παρέχει πάσαν δυνατήν άνεση εις τους επιβάτας της και κάνει τα πράγματα της με τάξιν και μέθοδον. Κάθε εσπέραν μας δίδουν μίαν σημείωσιν εις την οποίαν αναγράφουν: την ώραν που θα έλθουν να μας ξυπνήσουν, πότε θα αναχωρήσει το αεροπλάνον, πόσους σταθμούς θα κάμει, και που θα πάρουμε πρόγευμα, γεύμα, απογευματινό τσάι και δείπνον. Η σημείωσις αυτή ενέγραφεν: Ξύπνημα την 3^ην πρωινήν, τσάι την 4^ην , και αναχώρησις την 5^ην. Ούτω και εγένετο.

          Το αεροπλάνον μας, με το όνομα “Horsa”, 32 θέσεων με 30 επιβάτας, σαν ένα μεγάλο βαγόνι σιδηροδρόμου, απογειούται του αεροδρομίου του Καΐρου, την 5^ην πρωινήν της 24^ης Νοεμβρίου, δευτέρας ημέρας του ταξειδίου.

          Ο καιρός είναι καλός, η πτήσις είναι κανονική και η ωριαία ταχύτης μόλις 90 μίλια όση του επιτρέπει το βάρος του. Σταθμούς αυτήν την ημέρα εκάμαμε εις  Asyut,  Aswan και Wadi Halfa, διασχίζοντας την Αίγυπτον και εις, Sherik και Khartoum στο Αγγλοαιγυπτιακό Σουδάν. Εις το Khartoum τον τελευταίον σταθμόν της δευτέρας ημέρας εφθάσαμεν την 7^ην εσπερινήν, δηλαδή έπειτα από ταξείδι 14 ωρών.

          25^η Νοεμβρίου. Τρίτη ημέρα. Αναχώρησις από Khartoum τη 7^η πρωινήν. Η πτήσις και την ημέραν αυτήν πολύ καλή. Τραβάμε προς τον Ισημερινό. Προσεγγίζουμε στο Kosti και Maleh, όπου προγευματίζουμε μέσα σε μία σκηνή. Η ζέστη είναι ανυπόφορη. Το Maleh ευρίσκεται εις το άκρον της Σαχάρας από όπου ξεκινάμε για τη Juba, φθάσαντες εκεί την 4^ην απογευματινήν. Εδώ μας αφήκαν οι μισοί επιβάται: Γάλλοι, Βέλγοι, και μία Ολλανδή με τα δύο κοριτσάκια της.

          Η Juba είναι το ορμητήριον δια το Βελγικό Κονγκό και το κέντρο της περιφερείας του ύπνου. Με μεγάλη μου έκπληξη, αφού πείρα το δείπνον μου, ήκουσα λίγο πιο πέρα την Ελληνικήν γλώσσα. Πλησιάζω και κάνω τη γνωριμία με τρεις Ρωμιούς και μία Ελληνίδα.  Εδώ μένουν 200 περίπου Έλληνες εις χείρας των οποίων ευρίσκεται και το εμπόριον. Διανυκτερεύουμε σε ωραία σπιτάκια του σιδηροδρομικού σταθμού με διπλές πόρτες και παράθυρα όπου τα έντομα είναι αδύνατον να εισέλθουν. Μ’ όλα ταύτα κατέστει αδύνατον να κοιμηθούμε. Τα έντομα δεν μας επείραζαν. Όλη τη νύκτα όμως οι μαύροι της περιοχής αυτής, λόγω της ημέρας, ήταν Κυριακή, είχαν ολονύκτιο γλέντι. Ένα γλέντι με αδιάκοπα ουρλιάσματα τη συνοδεία εκκωφαντικών τυμπάνων.

          26 Νοεμβρίου. Τέταρτη ημέρα. 7^η πρωινή, αναχώρησις από Juba με τελευταίο σταθμό το Nairobi. Εισερχόμεθα τώρα από το Σουδάν εις το προτεκτοράτο της Ουγκάντα και προχωρούμε προς την λίμνην της Βικτωρίας από όπου πηγάζει ο Νείλος. Κατερχόμεθα εις ελάχιστον δυνατόν ύψος από του εδάφους. Το θέαμα έχει εξαιρετική ωραιότητα. Ένα θέαμα που μόνο από αεροπλάνο μπορεί να ιδεί κανείς. Στην μία περιοχή διακρίνονται κοπάδια ελέφαντες και ρινόκεροι και εις την άλλη άγρια βουβάλια και εις το ποτάμι ένα πλήθος ιπποπόταμοι. Φθάνουμε εις την μεγάλη λίμνη της Βικτωρίας. Κατερχόμεθα περισσότερον. Το αεροπλάνον μας εκτελεί δύο κύκλους επάνω από αυτήν. Εδώ φαίνονται καθαρά άπειροι κροκόδειλοι.

          Έπειτα από λίγο προσγειούμεθα εις το Entebbe, ένα χωρίον εις τας όχθας της λίμνης όπου συνήνυησα και έναν Έλληνα αντιπρόσωπο της εταιρίας Ralli Bros. Εδώ γευματίζουμε και αναχωρούμε δια Kisumu όπου φθάνομε στας 3.30 το απόγευμα. Αφήνουμε τους περισσότερους των επιβατών και αφού επιβιβαζόμεθα εις ένα ταχύ μονοπλάνο ονόματι “Atlanta”, φθάνουμε εις Ναϊρόμπι την 4.30 απογευματινήν. Το Nairobi είναι η πρωτεύουσα της Kenya είναι μία πόλις ωραιοτάτη, εις ύψος 7.000 ποδών υπεράνω της θαλάσσης, με 8.000 λευκούς κατοίκους. Έχει κλίμα υγιέστατον και είναι καταφύγιον των κυνηγών αγρίων θηρίων.               

          27 Νοεμβρίου. Πέμπτη ημέρα. Αναχωρούμε από Nairobi την 9^ην πρωινήν. Έχουμε μείνει τρείς από τους αρχικούς επιβάτες, η γραμματεύς του πρωθυπουργού της Ν. Αφρικής General Smuts, μία δεσποινίς από το Cape town και εγώ παρελάβαμε δε και τον διευθυντήν της εφημερίδος του Nairobi δια Salisbury. Δεν είχαμε απομακρυνθεί πολύ από το Nairobi και σε μίαν έκταση κατάφυτον, συναντήσαμε εναλλάξ αγέλας από ονάγρους, (ζέβρες) καμηλοπαρδάλεις, αντιλόπες, άγρια βόδια, ολίγους ρινόκερους και πολλά άλλα ζώα. Μετά μίαν ώρα προσγειούμεθα εις Moshi, το κέντρον του καφέ, εις τα σύνορα της Κένυας και Τανγκανίκας. Και εδώ ζούν Έληηνες καταγινόμενοι εις την καλλιέργειαν και το εμπόριον του καφέ.

          Δεύτερον σταθμόν την ημέραν αυτήν εκάμαμε εις Dodona, όπου υπάρχουν πολλά ορυχεία μετάλλων. Απ΄ εκεί απογειούμεθα δια Mbrye. Αυτή ήταν η μόνη διαδρομή κατά την οποίαν αισθανθήκαμε ότι ευρισκόμεθα εις αεροπλάνον. Ο ουρανός ήτο αίθριος, τα ρεύματα όμως του αέρος έκαμναν το μικρόν μας μονοπλάνο να πετά ως μεθυσμένο. Ο διευθυντής της εφημερίδος είχε γίνει κάτωχρος, η γραμματεύς του πρωθυπουργού ευρίσκετο ξαπλωμένη. Είχε χάσει το ηθικό της που προσπαθούσε να της το τονώσει η δεσποινίς από το Cape Town η οποία εν τούτοις με κόπον κατόρθωνε να φαίνεται γενναία.

Αυτός ο χορός διήρκεσε δυόμισι ώρες μέχρι το Mbrye.

          Διανυκτερεύσαμε δύο μίλια από το χωριό σε ξενοδοχείον της εταιρίας. Κρύο δυνατό και κίνδυνος από τα άγρια θηρία. όμως αυτό το βράδυ επεράσαμεν ωραία: Μουσική, παιχνίδι και ουίσκι.

          29 Νοεμβρίου. Έκτη ημέρα. Αναχωρούμε την 9.15 πρωινήν διά Mpika, Broken Hill και Salisbury. Ο καιρός είναι κρύος και βροχερός. Το αεροπλάνο μας ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος, επάνω από τα σύννεφα. Εκεί βρίσκουμε ησυχία: μία αυτοκινητάδα πρώτης γραμμής. Στο Broken Hill όπου και εγευματίσαμεν έχει ορυχεία αργύρου μολύβδου και κασσιτέρου. Στο Salisbury πρωτεύουσα της Rhodesia (τώρα Harare πρωτεύουσα της Zimbabwe)  εφθάσαμεν εις τας 4μ.μ. εκεί και διανυκτερεύσαμεν.

          29 Νοεμβρίου. Έβδομη ημέρα και τελευταία. Αναχωρούμε από Salisbury την 7.30 πρωινήνκαι με σταθμό το Bulewayo εφθάσαμεν εις Johannesburg, το τελευταίο σταθμόν του ταξειδίου μου, την 3^ην απογευματινήν.

Δεν πιστεύω ότι μπορεί να γίνει ωραιότερο και γοητευτικότερο ταξείδι.                      

ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ

        

                                                                                   Από τον Δημοσθένη Συρμή

              

          Στις τέσσαρες τελευταίες μέρες του Ιουνίου πραγματοποιήθηκαν στην Ιθάκη οι καλύτερες πολιτιστικές εκδηλώσεις που έγιναν ποτέ στο νησί.

 “RETURN TO ITHACA 2013”

          Η εκδήλωση ξεκίνησε την πρώτη μέρα με εικαστικά δρώμενα, και συνεχίστηκε με χορούς με τη συμμετοχή της φιλαρμονικής. Τη δεύτερη μέρα έγινε έκθεση φωτογραφίας  με τη συμμετοχή 20 καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο και στη συνέχεια δόθηκε μουσικο-χορευτική παράσταση. Την Τρίτη μέρα έγινε έκθεση ζωγραφικής του διεθνούς φήμης ζωγράφου Philip Tsiaras και το βράδυ έλαβε χώρα το κορυφαίο καλλιτεχνικό δρώμενο, η χορευτική παράσταση της περίφημης ομάδας Martha Graham.

Τέλος την τέταρτη ημέρα ξεκίνησε με ιστιοπλοϊκούς αγώνες, συνεχίσθηκε με ποιητική συνάντηση του κοινού με Αμερικάνους και Έλληνες ποιητές και έκλεισε με παραδοσιακό γλέντι.  

         

ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΟΡΕΥΤΕΣ ΜΕ ΤΗ ΓΙΑΝΝΑ ΝΤΑΡΙΛΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΚΑΝΑΛΙΟΥ ΤΗΣ Ν. ΥΟΡΚΗΣ

Όπως είπαμε το κορυφαίο καλλιτεχνικό γεγονός ήταν η παράσταση των μπαλέτων της Martha Graham. Ένα θέαμα εξαιρετικά ποιοτικό που λίγες φορές στη ζωή μας έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε.

          Προσωπικά δύο φορές προσπάθησα να το δω βρισκόμενος στη Νέα Υόρκη, χωρίς όμως επιτυχία καθώς τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί, και ανέλπιστα το είδα στην Ιθάκη.

          Η Martha Graham (1894-1991) θεωρείται η καλύτερη χορογράφος μοντέρνου χορού του 20 αιώνα, την ονομάζουν δε Πικάσσο της χορογραφίας. Έχει συνεργασθεί με τα μεγαλύτερα ονόματα του χορού όπως τον Rudolf Nureyev, τoν Michael Baryshnikov και την Margot Fontain. Έχει τιμηθεί με το ανώτατο μετάλλιο των ΗΠΑ (presidential medal of freedom) και έχει διατελέσει πολιτιστική πρέσβης των ΗΠΑ. Έχει διδάξει διάσημους ηθοποιούς, όπως τον Kirk Douglas, την Bette Davis, την Madonna, την Lisa Minnelli, τον Gregory Peck και πολλούς άλλους.    

          Το 1926 η Μάρθα Γκράχαμ ίδρυσε την μη κερδοσκοπική εταιρία χορού Martha Graham Dance Company.

          Σήμερα μετά το θάνατο της εξακολουθεί η εταιρία να μεσουρανεί στον κόσμο του ποιοτικού θεάματος ενώ οι καλλιτέχνες που πλαισιώνουν την εταιρία είναι από τους κορυφαίους χορευτές του κόσμου.

         

ME ΤΗΝ ΚΙΝΕΖΑ YING XIN ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΕΖΑ BLAKELY WHITE-MCGUIRE

          Η παράσταση πού έδωσαν στην Ιθάκη ήταν εκπληκτική.

Οι χορευτές έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους. «Πετούσαν» κυριολεκτικά στη σκηνή. Η κίνηση, οι εκφράσεις, οι σχηματισμοί σε παρέπεμπαν σε εξώκοσμα όντα, ενώ οι συμβολισμοί των κινήσεων συντάραζαν το είναι σου.

          Το κομμάτι “Αποστολή στο Λαβύρινθο” (errand into the maze) που ερμηνεύτηκε από τους Peiju Chien-Pot και τον  Abdiel Jacobsen κατά την γνώμη μου, ήταν κορυφαίο. Η Αριάδνη αντιμετωπίζει το Μινώταυρο, το τέρας του φόβου μέσα στη ψυχή της, όπως περιγράφεται από τον Carl Jung. Οι κινήσεις που εμπνεύσθηκε η Graham αγγίζουν την τελειότητα και προκαλούν δέος, ερμηνευμένες από τη βραβευμένη χορεύτρια Κινέζα Peiju Chien-Pot.

          Είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε τους καλλιτέχνες από κοντά στη δεξίωση που παρέθεσε προς τιμή τους ο Νίκος Οικονομόπουλος (από τους χορηγούς της εκδήλωσης) στο σπίτι του.                 

         Μια πολυκοσμική ομάδα από Αμερική, Γαλλία, Κίνα, Σλοβενία, Ρωσία Ουκρανία και Ιταλία. Κουβεντιάσαμε με αυτούς καλλιτέχνες για ώρα. Απλοί, καταδεχτικοί, ευπροσήγοροι με το χαμόγελο πάντα στα χείλη. Εξαίρετη παρουσία, η όμορφη αμερικανίδα Principal, Katherine Crockett, διασημότητα στο χώρο της.

ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΣΗΜΗ KATHERINE CROCKETT

          Τη ρωτήσαμε ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να σε δεχθεί η ομάδα της Martha Graham: Φυσικά το ταλέντο, οι διακρίσεις σε άλλες σχολές αλλά το σημαντικότερο η ισχυρή θέληση για συνεχή σκληρή δουλειά. Πρέπει, λέει η κα. Crockett, να καθυποτάξουμε το σώμα στο πνεύμα. Πρώτα θα μάθουμε να ελέγχουμε το νου και μέσα από αυτόν το σώμα μας.

Ήταν μια καταπληκτική βραδιά παρέα με τους διάσημους και παράλληλα απλούς, αυτούς ανθρώπους που τελείωσε με τραγούδια τη συνοδεία κιθάρας και φυσαρμόνικας.  

         

ΜΕ ΤΗ ΓΑΛΛΙΔΑ IRIS FLORENTINY 

          Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να δώσουμε θερμά συγχαρητήρια στον εμπνευστή του πολιτιστικού αυτού γεγονότος κ. Άγγελο Κατωπόδη.

Οι Θιακοί αξίζουν τέτοια γεγονότα. Απόδειξη ήταν η τεράστια συμμετοχή. Τα μπαλέτα παρακολούθησαν εκατοντάδες κόσμου το 90% των οποίων ήταν Θιακοί, κάθε ηλικίας.

          Συγχαρητήρια αξίζουν επίσης στον πρόεδρο του Φήμιου αλλά και στους λίγους ακάματους εθελοντές που έδωσαν την ψυχή τους για την εκδήλωση.

          Δεν πρέπει βέβαια να ξεχάσουμε τους Χορηγούς, Θιακούς και φίλους της Ιθάκης, χωρίς τα χρήματα των οποίων δεν θα πραγματοποιούνταν ποτέ η εκδήλωση. Ο Δήμος δαπάνησε μόνο 20.000 Ευρώ δηλαδή περίπου το 15% του συνολικού κόστους ενώ το υπόλοιπο καλύφθηκε από τους χορηγούς.

          Θυμίζω εδώ ότι η εκδήλωση “Return to Ithaca 2013” δεν είχε καμία σχέση με άλλες εκδηλώσεις π.χ. Θεοδωράκης, Πρωτοψάλτη κλπ. και τούτο γιατί τα δρώμενα συνοδεύονταν από δημοσιογραφική κάλυψη και δη Αμερικανική.

          To γεγονός ότι η ομάδα Martha Graham, έπαιξε στην Ιθάκη, αποτελεί καλλιτεχνικό νέο παγκόσμιας εμβέλειας. Αυτό σημαίνει ότι το όνομα «Ιθάκη» και το σύνθημα «υποστηρίζουμε την Ιθάκη για την Ελλάδα» θα «παίξει» παντού και κυρίως στην Αμερική και στους εκεί Έλληνες. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, την αύξηση της επισκεψιμότητας μέχρι και τα επόμενα δύο χρόνια, πράγμα που σημαίνει ότι τα δαπανηθέντα χρήματα θα γυρίσουν τριπλάσια στο νησί.

(Για να γίνει αυτό αντιληπτό θα αναφέρω ότι μια διαφήμιση στα Αμερικάνικα ΜΜΕ κοστίζει από 2.000 ως 20.000 Δολάρια το δευτερόλεπτο!! Όμως έχει υπολογισθεί πως η δαπάνη για μια καλή διαφήμιση γυρίζει πίσω στο τριπλάσιο.)

         

...KAI Η ΒΡΑΔΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΜΕ ΚΙΘΑΡΑ ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Έτσι λοιπόν το «Return to Ithaca 2013» στέφθηκε από μεγάλη επιτυχία τόσο από την άποψη της προσφοράς ποιοτικού καλλιτεχνικού γίγνεσθαι σε μας και τους επισκέπτες μας, όσο και από οικονομικής πλευράς.

          Μπράβο και πάλι στους εμπνευστές στους διοργανωτές και στους σπόνσορες. Εύχομαι να επαναληφθεί!!

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ 16ΧΡΟΝΟΥ ΑΡΙΣΤΟΥΧΟΥ ΜΑΘΗΤΗ

Συγκλονίζει η επιστολή 16χρονου αριστούχου μαθητή

 Πολλές συζητήσεις έχει προκαλέσει η συγκλονιστική επιστολή ενός 16χρονου αριστούχου μαθητή που κυκλοφόρησε εδώ και μερικές μέρες στο Facebook. Όπως τονίζει χαρακτηριστικά αφορμή για να την γράψει στάθηκε η απεργία των καθηγητών μέσα στην εξεταστική περίοδο, ενώ στρέφει τα βέλη του κατά των πολιτικών και των ΜΜΕ. Εμείς απλά συγχαίρουμε τον μαθητή για το θάρρος του. Ένας 16χρονος μας δείχνει το δρόμο!....

Αναλυτικά η επιστολή του έχει ως εξής :

          Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10 Λύκειο Δραπετσώνας.

           Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.

          Αφορμή είναι η απεργία των καθηγητών μου , μέσα στην εξεταστική περίοδο και τα κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και δημοσιογράφων για το μέλλον μου, που «κινδυνεύει» απ αυτήν.

          Τι λέτε;;;;;

Τι μέλλον έχω , -εξαιτίας σας - κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;

Ας δούμε πρώτα, ποιος διαμόρφωσε το μέλλον και την ζωή όλων, από παλιά.

-         Ποιος έφτιαξε το μέλλον του παππού μου και το έντυσε με τα αποφόρια της ΟΥΝΤΡΑ, στέλνοντας τον μετανάστη στη Γερμανία;

- Ποιος κακοδιαχειρίστηκε και κατάκλεψε αυτόν τον τόπο;

- Ποιος ανάγκασε την μητέρα μου να δουλεύει απ το πρωί ως το βράδυ για 530 ευρώ, που αφού πληρώσει λογαριασμούς και φαγητό , δεν περισσεύουν -όχι για να μου πάρει παπούτσια- αλλά ούτε ένα βιβλίο που θέλω απ τον πάγκο του παζαριού;;;;;

- Ποιος μείωσε στο μισό τον μισθό του πατέρα μου;

- Ποιος τον συκοφάντησε ,τον απείλησε με επιστράτευση , απόλυση -αυτόν και όλους τους συναδέλφους του στις μεταφορές- όταν κατέβηκαν σε απεργίες μόνο και μόνο γιατί ήθελαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια;

- Ποιος θέλει να κλείσει την σχολή που διάλεξε ο αδερφός μου για να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, στο Πανεπιστήμιο;

- Ποιος μου έδωσε φωτοτυπίες αντί για βιβλία;

- Ποιος με άφησε να παγώνω χωρίς θέρμανση στην τάξη μου;

- Ποιος φταίει που μαθητές λιποθυμάνε απ την πείνα;

- Ποιος άφησε τόσους άνεργους;

- Ποιος οδήγησε 4000 ανθρώπους στην αυτοκτονία;

- Ποιος άφησε τους παππούδες μας χωρίς περίθαλψη και φάρμακα;

Οι καθηγητές μου ή ΕΣΕΙΣ τα κάνατε όλα αυτά;;;;

Λέτε επίσης ότι οι καθηγητές μου , με την απεργία , θα καταστρέψουν τα όνειρα μου.

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος στο 67% των νέων ανέργων;

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να δουλεύω ανασφάλιστος και χωρίς ωράρια για 350 ευρώ το μήνα -όπως ψηφίσατε στην τελευταία σας τροπολογία-;

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να γίνω οικονομικός μετανάστης ;

Ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να γίνω delivery boy;

Δυο λόγια θέλω να πω και στους δασκάλους μου , σ όλη τη χώρα.

Δάσκαλοι μου , έχετε υποχρέωση απέναντι σ όλους τους μαθητές ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ .

          Αν υποχωρήσετε στον δίκαιο αγώνα σας τότε πραγματικά θα έχετε παίξει με το μέλλον μου και θα το χετε υποθηκεύσει.

Όποια υποχώρηση και να κάνετε , όποια νίκη της κυβέρνησης , θα μου στερήσει το δικαίωμα να χαμογελάω , να ονειρεύομαι , να ελπίζω, να αγωνίζομαι για καλύτερη ζωή για μια ανθρώπινη κοινωνία.

          Στους γονείς , τους συμμαθητές μου και σ όλη την κοινωνία έχω να πω τα εξής:

Θέλετε αυτοί που μας διδάσκουν να ζουν μες στην εξαθλίωση;

Θέλετε να μας στοιβάξουν σαν εμπορεύματα στις αίθουσες;

Θέλετε να κλείσουν τα σχολεία και να χτίσουν φυλακές;

Θα αφήσετε τους δασκάλους μας μόνους τους σε αυτόν τον αγώνα ;

Έτσι θα μας μάθετε να φωνάζουμε αλληλεγγύη ;

Θέλετε ο δάσκαλος να είναι παράδειγμα σε μας, αυτοσεβασμού , αξιοπρέπειας μαχητικότητας η παράδειγμα υποδούλωσης;;;

Θέλετε τελικά να ζήσουμε σαν δούλοι ;

         

Από αύριο κιόλας , καταλήψεις σε όλα τα σχολεία από μαθητές και γονείς για να στηρίξουμε τους δασκάλους μας μ' ένα τραγούδι , ένα σύνθημα : «εμπρός να τσακίσουμε τυράννους φασίστες»

Όλοι μαζί για να αγωνιστούμε για δημόσια δωρεάν και ποιοτική παιδεία .

Όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτούς που κλέβουν το γέλιο μας ,το γέλιο των παιδιών σας.

          ΥΓ. Όχι από ματαιοδοξία αλλά για να στερήσω από κάποιους το γελοίο επιχείρημα πως «απλά θέλω να χάσω μαθήματα» , παραθέτω τους βαθμούς μου.»

Ο ΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑ ΣΠΑΘΑΡΑΤΑ

      

                                                                  φωτο Δ. Συρμής (απο βουνο Εξωγης - canon 100-400)

                                                                                                      
 
                                                                                        Του Δημοσθένη Συρμή

          Την Κυριακή που μας πέρασε έγιναν τα «θυρανοίξια» του ξωκλησιού του Αι Γιάννη στα Σπαθαράτα. Ιερούργησε ο παπα Θεοδόσης που ήρθε για το σκοπό αυτό από το Βαθύ.

          Χρησιμοποιώ τον όρο «θυρανοίξια» γιατί το εκκλησάκι είχε εγκαταλειφθεί για πολλά χρόνια και κόντευε να πέσει μέσα, μέχρι που κάποιοι πήραν την πρωτοβουλία και το επισκεύασαν. Έγινε σχεδόν καινούριο χωρίς να θιχθεί στο ελάχιστο ο παραδοσιακός του χαρακτήρας.

          Ο Αι Γιάννης στα Σπαθαράτα είναι αφιερωμένος στην αποτομή της κεφαλής του Ιωάννου του Προδρόμου που εορτάζεται στις 29 Αυγούστου. Πρέπει να κτίσθηκε στα τέλη του προπερασμένου αιώνα στην δυτική πλευρά του βουνού του Μάρμακα (Ραζί) σε μια εξαιρετικά απότομη πλαγιά. Ποιος ξέρει γιατί την έκτισαν εκεί πάντως πρέπει κάτι εσωτερικό να την συνέδεε με το μύλο στο Ραζί που βρίσκεται καμιά εκατοστή μέτρα πιο πάνω. Άλλωστε πάντα κοντά σε ένα ανεμόμυλο βρίσκονταν και ένα ξωκλήσι.  (έψαξα δεν βρήκα εξήγηση! Αν κάποιος γνωρίζει ας μας φωτίσει)

          Το μονοπάτι για το εκκλησάκι είναι πλέον καθαρό, με σήμανση και μπορεί εύκολα να περπατηθεί, μόνο που είναι αρκετά απότομο. Δεν σε κουράζει όμως γιατί αποζημιώνεσαι από το υπέροχο τοπίο που ξετυλίγεται όλο και πιο πολύ καθώς ανεβαίνεις το βουνό.  Σε 30 – 40, λεπτά έχεις φθάσει στο εκκλησάκι. Το θέαμα από κει είναι εξαίσιο. Έχεις σχεδόν όλη τη βόρεια Ιθάκη στα πόδια σου. Σαν να βρίσκεσαι σε αεροπλάνο. Είναι όντως μια θέση ευλογημένη. Μια θέση όπου στο υποσυνείδητο των πιστών πρέπει να κατοικεί το Θείο. Κι’ αν ακόμα δεν είσαι πιστός, σίγουρα από κει πάνω θα ενωθείς με  τη φύση και θα  αναρωτηθείς πως έγινε τόση ομορφιά, τόση που κανένα ζωγραφικό πινέλο και κανένας φωτογραφικός φακός, δεν μπορεί να αποδώσει. 

          Με τα θυρανοίξια λοιπόν μου δόθηκε ξανά η ευκαιρία μετά από πολλά χρόνια, να ανέβω εκεί πάνω και μαζί με μένα πάνω από 80 άτομα κάθε ηλικίας από κάθε γωνιά του νησιού και επισκέπτες μαζί.

          Ο παπα Θεοδόσης εκτέλεσε με κατάνυξη τη θεία λειτουργία ενώ στη συνέχεια μας περίμενε πλούσιο τραπέζι με προβατίνα, γλυκά και ποτά που κάποιοι φρόντισαν να κουβαλήσουν εκεί πάνω με περίσσιο κόπο.

          Αξίζει λοιπόν εδώ να αναφερθούμε σ’ αυτούς που αναβίωσαν αυτή την υπέροχη γωνιά του νησιού μας:

           Η ιδέα ήταν του αείμνηστου θείου, Ανδρέα Αναγνωστάτου.  Η εκτέλεση ήταν του Στάθη του Γρίβα ενώ οι ακάματοι πρωτεργάτες ήταν ο Γιάννης Βασιλόπουλος (μπακαρέλος) και ο Τζιάνι Τσέλα και βέβαια ο Κίτσος, ο γάιδαρος του Γιάννη.

          Μαζεύτηκαν λεφτά από τους Θιακούς της Αυστραλίας και τους εδώ και με πολλή προσπάθεια, άπειρα ανεβοκατεβάσματα κατόρθωσαν να αναστυλώσουν το εκκλησάκι. Ο Τζέρης ο Μαρούδας έφτιαξε τα ξύλινα μέρη και τη σκεπή με καινούρια κεραμίδια που μεταφέρθηκαν στα χέρια, ενώ ο Λουκάς ο Χαιδεμενάτος έκανε τα κτισίματα, με υλικά και νερό που μετέφερε ο γάιδαρος και οι ίδιοι.

Ένα μπράβο σ' αυτούς τους συμπολίτες μας, δεν φτάνει! Συγχαρητήρια, και μακάρι να υπάρξουν μιμητές.

          Έτσι κάπως σώθηκε και αυτή η θεία γωνιά του νησιού μας: χάρη στη καλή θέληση αυτών των ελάχιστων που απόμειναν πια!

          Και θα τελειώσω με το ανέκδοτο της ημέρας!!

Ένας Γερμανός που ήταν εκεί με ρωτάει!  Τα χρήματα για την αναστύλωση του ξωκλησιού δόθηκαν από τα ταμεία της εκκλησίας της Ελλάδος;

Πωωωωωως!

Παρακάτω μερικές φωτογραφίες από τον Αι Γιάννη στα Σπαθαράτα: 

Ο ΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑ ΣΠΑΘΑΡΑΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΥΗ

Ο ΤΖΕΡΗΣ ΕΠΙΣΚΕΥΑΖΕΙ ΤΗ ΣΚΕΠΗ

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΚΑΜΑΤΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ (ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ) ΣΤΑΘΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ, ΚΙΤΣΟΣ, ΤΖΙΑΝΙ

ΟΙ ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΕΣ: ΣΤΑΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΖΙΑΝΙ ΤΣΕΛΑ

...ΚΑΙ Ο ΗΡΩΑΣ: ΚΙΤΣΟΣ

ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΤΣΟ

Ο ΠΑΠΑ ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΚΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑΣ

Η ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΑΒΗ

ΤΟ ΤΣΙΜΠΟΥΣΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΟΣ, ΤΖΙΑΝΙ, ΣΤΑΘΗΣ   

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΤΣΙΜΠΟΥΣΙ

ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΙ ΙΝΤΑΝ (ΜΑΛΙΜΠΟΥ)

ΟΙ ΑΦΑΛΕΣ

Ο ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΣΑΡΑΝΤΑ

Ο ΠΛΑΤΡΕΙΘΙΑΣ

ΑΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ Η ΚΟΛΙΕΡΗ

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ    (τηλεφακος canon 100-400)

Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ ΚΑΙ Η ΑΦΑΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

                                                                                                                     Του Δημοσθένη Συρμή

         

Αγαπητοί Ιθακήσιοι και φίλοι της Ιθάκης από τη στιγμή που κυκλοφόρησε το νέο φύλλο «Τα Νέα της Ιθάκης» που περιλαμβάνει την ανοικτή επιστολή προς τον Υπουργό Οικονομικών και όλους βέβαια αυτούς που καταλήστεψαν τη χώρα και που τώρα ζητάνε από μας να πληρώσουμε τα σπασμένα, έλαβα αμέτρητα τηλεφωνήματα από συμπατριώτες και φίλους για να με … ευχαριστήσουν και να συνεκφράσουν την αγανάκτηση τους για την κατάσταση που βιώνουμε.

          Προσωπικά διαθέτω δύο όπλα, αυτά του λόγου και της γραφίδος και με αυτά θα δίνω τη μάχη καθημερινά.

Εκείνο όμως που με προβληματίζει σοβαρά είναι η αφασία που επικρατεί στον Ελληνικό λαό. Μας έχουν φτάσει κάτω από τα όρια και όμως δεν αντιδρούμε.

          Χιλιάδες οικογένειες βρίσκονται πλέον σε επίπεδα πενίας και ζουν μέσα στην κατάθλιψη, την απελπισία και την απόγνωση.   Κανονικά τούτη τη στιγμή ο λαός θα έπρεπε να βρίσκεται στους δρόμους και όμως κάθεται στον καναπέ του και βλέπει τούρκικα σίριαλς ενώ η τροϊκανή κυβέρνηση εξακολουθεί να πιέζει, βρισκόμενη πολύ πίσω από τους στόχους της και παίρνει πλέον μέτρα που καταλύουν το Σύνταγμα στρεφόμενα κατά των βασικών ελευθεριών που υποτίθεται ότι εξασφαλίζει η Δημοκρατία.

          Παράδειγμα η τελευταία απόφαση για την επιστράτευση των καθηγητών. Όχι ότι βρίσκω δικαιολογημένη την απεργία των καθηγητών, αλλά το μέτρο της επιστράτευσης είναι καθαρά αντισυνταγματικό και μόνο χούντες το εφαρμόζουν.

          Και πάλι η κυβέρνηση -χούντα υπερίσχυσε όπως άλλωστε έγινε και με την απεργία των λιμενεργατών, των υπαλλήλων του μετρό κλπ. παλαιότερα.

          Γιατί όμως τόσο χλιαρή αντίδραση;  Τι άραγε συμβαίνει;

         

          Επειδή δεν ανήκω στους συνομωσιολόγος που πιστεύουν ότι … μας ραντίζουν με αποτέλεσμα την αποχαύνωση θα προσπαθήσω να δώσω μια εξήγηση στο φαινόμενο της αδράνειας.  

         

          Πρώτα απ’ όλα να διευκρινίσουμε ότι, όταν λέμε αντίδραση δεν εννοούμε τη δυναμική αναμέτρηση ενός μικρού ή μεγάλου όχλου ενάντια στη εξουσία.

          Ο όχλος δεν ενδιαφέρεται να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο. Ενδιαφέρεται μόνο να πάρει εκδίκηση νιώθοντας την άδικη  καταπίεση σε βάρος του. Στη συνείδηση του μετέχοντος στον όχλο υπάρχει η εικόνα του Σαμαρά και του Βενιζέλου κρεμασμένων στο Σύνταγμα. Το τι μέλει γενέσθαι την επαύριον κοιμάται βαθιά στο υποσυνείδητο.

          Τέτοιου είδους βίαιες εξεγέρσεις ενάντια στα καθεστώτα, ιστορικά, δεν είχαν αποτέλεσμα.

          Έπειτα δεν έχουμε φτάσει, ακόμα στις εσχατιές, επειδή η παραοικονομία, την οποία καμία κυβέρνηση δεν φρόντισε να αντιμετωπίσει, διατηρεί ακόμα ανεκτά τα επίπεδα διαβίωσης, και έτσι οι πολίτες κοιτώντας «την πάρτη τους» φωνάζουν μεν αλλά δεν μεταβάλλονται σε όχλο ακόμα και αν ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας αυτοκτονεί από την απελπισία του.             

          Όπως όμως είπαμε οι βίαιες ενστικτώδεις αντιδράσεις – εξεγέρσεις, αν και πέρα για πέρα δικαιολογημένες κάτω από τέτοιες συνθήκες, δεν οδηγούν πάντα στα επιθυμητά αποτελέσματα. Εδώ όταν λέμε αντίδραση εννοούμε ένα μαζικό λαϊκό ξεσηκωμό. Για να ξεσηκωθεί, όμως, ένας λαός χρειάζεται καθοδήγηση. Καθοδήγηση από κόμματα, συνδικαλιστικές οργανώσεις, κοινωνικές οργανώσεις, ακόμα και μέσα από την τέχνη και τον κυρίαρχο ρόλο τον παίξει πάντα η νεολαία.  

          Όμως σήμερα βρισκόμαστε στη χειρότερη περίοδο της ιστορίας μας από την οργανωτική άποψη. Ο απλός λαός έχει, και με το δίκιο του, απαξιώσει παντελώς τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του είτε αυτά λέγονται κόμματα είτε λέγονται συνδικαλιστικά σωματεία, είτε ακόμα και κοινωνικές οργανώσεις.  Αρνείται πλέον ο απλός πολίτης και κυρίως οι νέοι να συμμετέχουν σε οργανώσεις. Η καθημερινά αποκαλυπτόμενη διαφθορά, και τα σκάνδαλα έχουν κάνει το λαό να αισθάνεται αηδία.

          Επίσης στερέψαμε και από πνευματική εξουσία. Είναι ζήτημα αν υπάρχουν ακόμα ένας-δύο καλλιτέχνες ή άνθρωποι του πνεύματος που να εκφράζουν τη λαϊκή οργή.

          Η εργατική τάξη που συνήθως καθοδηγούνταν από το ΚΚΕ, έπαψε σχεδόν να υπάρχει σαν οργανωμένο κίνημα, γιατί εντάχθηκε και αυτή μέσα στον καπιταλιστικό καταναλωτισμό αλλά κυρίως γιατί η ξύλινη παλαιολιθική  γλώσσα της ηγεσίας του ΚΚΕ δεν την εκφράζει πια. 

         

           Από την άλλη πλευρά τα πουλημένα ΜΜΕ, ηλεκτρονικά και έντυπα, ασκούν καθαρά γκεμπελίστικη προπαγάνδα ( ο Πάουλ Γιόζεφ Γκέμπελς, 1897-1945, ήταν υπουργός διαφώτισης και προπαγάνδας του Χίτλερ και για πρώτη φορά εφάρμοσε τον έμμεσο εκφοβισμό, αναβρασμό και καθοδήγηση  του λαού, μέσα από τα ΜΜΕ).

          Η προπαγάνδα αυτή που από τη μία μεριά φοβίζει το λαό και από την άλλη του θέτει ψευτοδιλήμματα και τον αποπροσανατολίζει απασχολώντας τον με ασήμαντα θέματα. Ελάχιστα είναι τα μέσα και οι δημοσιογράφοι που δίνουν την πραγματική εικόνα της χώρας. Και για να γίνω πιο κατανοητός θα καταφύγω στα παρακάτω παραδείγματα.

          Παρ 1. Δημιουργία άμεσου φόβου: Όλοι θυμόμαστε τον Μάη του 12 που όλα τα ΜΜΕ έπαιζαν και σχολίαζαν θετικά την προπαγάνδα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ «ή εμείς ή τον Ιούνιο δεν θα πάρουμε τη δόση των 13,5 δις και δεν θα υπάρχουν χρήματα για μισθούς και συντάξεις» !!!! Ωστόσο και τον Ιούνιο και τον Ιούλιο και τελικά μέχρι και τον Νοέμβρη υπήρχαν λεφτά, γιατί τον Δεκέμβρη πήραμε την επόμενη δόση. Με το σύνθημα όμως αυτό που κατά κόρο παίχθηκε από τα πουλημένα ΜΜΕ, φόβισαν μισθωτούς και συνταξιούχους και η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές.

          Παρ. 2. Ψευτοδιλήμματα:  « ή ευρώ ή δραχμές».  Πληθώρα «καθηγητών» εξηγούσαν τα … «ολέθρια αποτελέσματα» του πισωγυρίσματος στη Δραχμή. Εδώ συνέβαιναν δύο πράγματα: α) Κανένας δεν αναφέρονταν στο γιατί έπρεπε σώνει και καλά να πάμε πίσω στη δραχμή με άλλα κόμματα εκτός ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και β) ουδείς αναφέρονταν στα πλεονεκτήματα που θα υπήρχαν και φυσικά υπάρχουν ακόμα.

Αποτέλεσμα οι μικροκαταθέτες (γιατί οι μεγαλοκαταθέτες είχαν προλάβει και τα έβγαλαν έξω) φοβήθηκαν και ψήφισαν ΝΔ. Ένα ακόμα παράδειγμα είναι η έμμεση αναφορά στα χρέη που πρέπει να πληρώσουμε. «…όσοι χρωστάνε πάνω από 5000€ θα μπαίνουν φυλακή, αλλά αυτό είναι δυνατόν…» «… 40.000 σπίτια κατασχέθηκαν στην Ισπανία…» αυτά γεννούν το δίλημμα: να κόψω το κεφάλι μου να πληρώσω ή όχι γιατί τελικά δεν είναι δυνατόν να βάλουν εκατομμύρια πολίτες στη φυλακή, ούτε να κατάσχουν χιλιάδες σπίτια γιατί δεν θα έχουν τι να τα κάνουν.

          Παρ. 3. Απασχόληση με ασήμαντα νέα: Τώρα που γράφω αυτό το άρθρο τα νέα στο SKY αφιερώνουν σχεδόν ένα ολόκληρο δελτίο στην νίκη του Ολυμπιακού.

Καθημερινά υπερισχύουν ειδήσεις με δράση κακοποιών κλπ. κλπ. έτσι ώστε να υπάρχει πληθώρα θεμάτων για συζήτηση από τους απλούς ανθρώπους.

Ακόμα πολλή συζήτηση  γίνεται για ελάσσονος σημασίας θέματα έστω και αν αυτά έχουν σχέση με την κατάσταση. Π.χ. η απεργία των καθηγητών.

Οι κινεζικές … επενδύσεις κλπ.

          Όλα αυτά αποπροσανατολίζουν, προβληματίζουν και το σημαντικότερο  φοβίζουν το λαό που δεν ξέρει τι να πιστέψει και τι τελικά να κάνει. Είναι δε τόσο καλά η στημένη η προπαγάνδα των μεγάλων ΜΜΕ ηλεκτρονικών και έντυπων που και τις πρώτες αντιδράσεις των αγανακτισμένων πολιτών κατόρθωσαν να τις σταματήσουν. Λέγεται μάλιστα ότι μερικοί από τους μεγαλοδημοσιογράφους έχουν μαθητεύσει παρά τη τρόικα!

          Έτσι τα μόνα μέσα από όπου μπορεί κάποιος να φθάσει σε σωστά συμπεράσματα είναι το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όμως τα μέσα αυτά είναι χαώδη και μόνο οι έμπειροι χειριστές μπορούν βγάλουν συμπεράσματα και βέβαια αυτοί δεν αποτελούν ακόμα αντιπροσωπευτικό μέγεθος.

          Στο μεταξύ τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν είναι σωστά  οργανωμένα (με εξαίρεση βέβαια τη Χρυσή Αυγή που είναι οργανωμένη με ναζιστικά πρότυπα) και μέχρι τώρα δεν έχουμε δει προσπάθεια οργάνωσης των οπαδών τους σε όλες της κατευθύνσεις.

         

 
           Ωστόσο μόνο μέσα από ένα οργανωμένο κίνημα μπορεί να υπάρξει αντίδραση, και τελικά απαλλαγή από τις ξενοκίνητες αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Ο λαός θα αφυπνιστεί μόνο μέσα από την οργανωμένη συλλογική προσπάθεια. Πρέπει λοιπόν τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα  να προσπαθήσουν με νύχια και με δόντια να οργανώσουν το λαό και κυρίως τη νεολαία.

          Το διαδίκτυο είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο και οι έμπειροι χειριστές του είναι κυρίως νέοι. Είναι αναγκαίο λοιπόν τα αντιμνημονιακά κόμματα και κυρίως το «ΣΥΡΙΖΑ» και οι «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ» να βρουν τρόπο οργάνωσης τους μέσα από αυτό.

Ας μη ξεχνάμε ότι στις τελευταίες εκλογές το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων πήρε σημαντικό ποσοστό, αποκλειστικά μέσα από το διαδίκτυο, μιας και σχεδόν όλα τα ΜΜΕ το είχαν και εξακολουθούν να το έχουν αποκλεισμένο. Βέβαια αυτό απαιτεί χρόνο και γι΄ αυτό είναι ανάγκη να ξεκινήσει άμεσα.

          Μόνο έτσι μέσα από την μαζική οργάνωση θα προετοιμασθεί η γενική αντίδραση και ο λαϊκός ξεσηκωμός  που θα φέρει πίσω την Ελλάδα στους Έλληνες και το λαό στην εξουσία.