Follow by Email

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

ΠΕΙΝΑ

   Οι Κινέζοι λένε: «μια φωτογραφία χίλιες λέξεις».
Τις παρακάτω φωτογραφίες τις τράβηξα χθες στην πλατεία Κάνιγγος δηλαδή στην καρδιά της Ελληνικής πρωτεύουσας.
   Ο καημένος αυτός συμπατριώτης μας πεινάει. Είδε το παιδί από τη γειτονική καφετέρια να πετάει στημένα πορτοκάλια και πήγε και έτρωγε τα απομεινάρια.
   Η φωτογραφία αυτή από μόνη της δείχνει την αθλιότητα του Ελληνικού έθνους.  Έτσι όπως το κατάντησαν οι Σαμαράς και Βενιζέλος.
   Αν είχαν την παραμικρή αίσθηση του φιλότιμου θα είχαν κάνει χαρακίρι.  


Τους προτείνω να το κάνουν πριν τους το κάνει ο Ελληνικός λαός.




Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

ΟΙ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ


Το άρθρο που ακολουθεί στάλθηκε για δημοσίευση στα «Νέα της Ιθάκης».
 Όμως οι «σωτήρες» του τόπου μας, αυτοί που 30 χρόνια κρατούν το νησί μας υπανάπτυκτο, αυτοί που θέλουν να βρίσκονται στην εξουσία γιατί δεν έχουν άλλο τι να κάνουν όντας πάντα ανεπάγγελτοι, αυτοί που θέλουν την εξουσία για το συμφέρον τους και μόνο, αυτοί που ποινικοποίησαν την πολιτική ζωή του τόπου, επενέβησαν ακόμα και στην «Ένωση Απανταχού Ιθακησίων».
Αποτέλεσμα; Το άρθρο απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι η «Ένωση» και κατά προέκταση η εφημερίδα, σύμφωνα με το καταστατικό, δεν πρέπει να ανακατεύεται στα πολιτικά δρώμενα της Ιθάκης.
Το τελευταίο είναι κατανοητό. Όμως το άρθρο δεν αναφέρεται ούτε υποστηρίζει τον ένα ή τον άλλο υποψήφιο.  Απλά επισημαίνει τα κακώς κείμενα της χώρας μας και ειδικά αυτά που μας έφεραν στην κατάσταση που βιώνουμε τόσο σε γενικό όσο και σε τοπικό επίπεδο. 
Δεν κατηγορώ τα μέλη της Ένωσης για την απόρριψη του άρθρου μου γιατί κάποια από τα μέλη της πιθανόν και να τρομοκρατήθηκαν σκεπτόμενοι ότι θα δημιουργούσαν έχθρες. Πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι «χωρίς να σπάσουμε αυγά ομελέτα δε φτιάχνουμε»
Είναι καιρός λοιπόν εδώ και τώρα να «σπάσουμε τα αυγά» αν θέλουμε επιτέλους την πρόοδο του τόπου μας.           
                                                                Δημοσθένης Συρμής


ΟΙ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Σε μερικούς μήνες θα έχουμε δημοτικές εκλογές. Κάποιοι επίδοξοι Δήμαρχοι του ταλαίπωρου νησιού μας άρχισαν ήδη να στρατολογούν «συμβούλους»  προκειμένου να συμπληρώσουν συνδυασμούς.
Αποτείνονται λοιπόν σε αυτούς που έχουν λόγους να νομίζουν ότι θα τους στηρίξουν. Αλλά όχι σε όλους, μόνο σε αυτούς που «σέρνουν» πολλούς ψήφους, είτε γιατί είναι δημοφιλείς, είτε γιατί έχουν μεγάλες οικογένειες, είτε γιατί … κερνάνε στα καφενεία κλπ.
Η ικανότητα, η μόρφωση, οι γνώσεις, η πείρα, η εργατικότητα, η αγάπη για τον τόπο, δεν τους ενδιαφέρουν καθόλου!!! Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι ψήφοι που θα τους φέρουν στην καρέκλα!!!
Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα ακόμα και σήμερα που βιώνουμε την εξαθλίωση της χώρας μας και θα περάσουν πολλές δεκαετίες για να μπορέσουμε να την αλλάξουμε.
Το εκλέγειν και εκλέγεσθαι είναι η ύψιστη διαδικασία η σοβαρότερη και πιο υπεύθυνη πράξη που έχει να κάνει ο πολίτης σε μια ελεύθερη και δημοκρατική χώρα.
Η διαδικασία αυτή σχετίζεται με την πρόοδο και ανάπτυξη του τόπου και κατά προέκταση με την ευημερία του συνόλου, μέρος του οποίου αποτελεί ο καθένας μας, απαιτεί δε ιδιαίτερη ευθύνη τόσο από μέρους των υποψηφίων όσο και από το μέρος των ψηφοφόρων. Το αποτέλεσμα που θα προκύψει θα αφορά, την πορεία μπροστά ή πίσω του τόπου μας, τα επόμενα χρόνια.
Σήμερα οι απαιτήσεις των καιρών είναι πολλές, ποικίλες και περίπλοκες.
Ειδικά δε για τη χώρα μας και στην κατάσταση στη οποία την έφερε η άφρων πολιτική που ασκήθηκε τα τελευταία χρόνια, από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, απαιτούνται χειρισμοί προσεκτικοί, σώφρονες, τίμιοι, αλλά συνάμα και δυναμικοί. Ποιοι είναι όμως αυτοί που θα ασκήσουν αυτή την πολιτική;
Δυστυχώς μέχρι σήμερα σε γενικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης βιώσαμε μια πολιτική εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων μια πολιτική διαπλοκής και διαφθοράς που έφθασε στα επίπεδα της Εθνικής προδοσίας.
Οι υποψήφιοι αλλά και οι πάσης φύσεως υποστηριχτές, παρατρεχάμενοι, και σφουγγοκωλάριοι, πάλευαν με νύχια και με δόντια για την καρέκλα, το μικρό ή μεγάλο συμφέρον. Πάλευαν για το «ευ ζην» το δικό τους, των παιδιών τους και του κύκλου τους, αδιαφορώντας για τον υπόλοιπο κόσμο και ήταν διατεθειμένοι να σπιλώσουν συνειδήσεις, να συκοφαντήσουν, να λασπώσουν τους αντιπάλους, να προδώσουν φιλίες, μόνο και μόνο για να καθέξουν ή να διατηρήσουν τη μικρή ή τη μεγάλη εξουσία.
Οι ηθικές αξίες εξευτελίζονταν, οι συνειδήσεις διαλύονταν, οι λόγοι τινάζονταν στον αέρα, οι ιδεολογίες και οι πολιτικές διαδρομές έστριβαν 180 μοίρες και όλα αυτά στο βωμό του κέρδους και του προσωπικού συμφέροντος.
Για λίγους ψήφους, οι μαινόμενοι της εξουσίας υπέγραφαν «γραμμάτια» που θα έπρεπε να εξοφλήσουν αργότερα και μάλιστα …με τόκο σε βάρος βεβαίως του λαού.
Οι πολιτικοί «αρχηγοί» στοίβαζαν στους συνδυασμούς τους, άσχετους, άχρηστους, ανίδεους, αμόρφωτους, καραγκιόζηδες και πολλάκις επικίνδυνους, μόνο και μόνο επειδή είχαν πολλές ψήφους, λόγω μεγάλων οικογενειών ή δημοτικότητας!
Έτσι έφθασαν να μας κυβερνάνε ηλίθιοι Λιάπηδες, ποδοσφαιριστές, ηθοποιοί, μοντέλα, αεροσυνοδοί και άλλοι άσχετοι που ψήφιζαν τα μνημόνια και υποθήκευαν τη χώρα, χωρίς καν να τα διαβάσουν! (Εξυπακούεται ότι και να τα διάβαζαν, οι περισσότεροι, δεν θα καταλάβαιναν περί τίνος πρόκειται !)
Και όλο αυτό το συνονθύλευμα, όλη αυτή η παρωδία οδήγησε στην οικονομική κατάρρευση της χώρας που τώρα βιώνουμε. Αποτέλεσε το βωμό στον οποίο οι άφρονες πολιτικοί και των δύο κομμάτων της εξουσίας, θυσίασαν το ψωμί των παιδιών μας, εξασφαλίζοντας συνάμα το χαβιάρι των δικών τους.
Τα παραπάνω δεν ισχύουν μόνο για το γενικό επίπεδο αλλά και για το τοπικό. Το ζήσαμε! Δεκαετίες τώρα στο τόπο μας η ανάπτυξη ή είναι ανύπαρκτη, ή ακολουθεί ρυθμούς κουτσής χελώνας.
Μήπως η κατάρρευση της χώρας θα πρέπει να μας γίνει μάθημα και να αρχίσουμε να βλέπουμε μέσα από τη σφαίρα του σκεπτόμενου και υπεύθυνου πολίτη;
Μήπως οι υποψήφιοι θα πρέπει να κάνουν αυτοκριτική και να αποκτήσουν περισσότερη αυτογνωσία;
Μήπως πρέπει να αναρωτηθούν αν έχουν την ικανότητα να διαχειρισθούν το Δήμο και ειδικά σήμερα; Τι γνωρίζουν από ηλεκτρονική διακυβέρνηση; Τι ξέρουν από τουριστική διαχείριση; Έχουν ποτέ ακούσει για την επικοινωνία των media, και για το σύγχρονο marketing; και σε ότι αφορά το νησί μας, την κεφαλαιουχική αξιοποίηση της Οδυσσειακής μας κληρονομιάς; Αναρωτήθηκαν αν κάτω από τις σημερινές Καλλικρατικές συνθήκες μπορούν να χειρισθούν τη γραφειοκρατική νομολογία;
Είπα πιο πάνω πως θα περάσουν δεκαετίες για να δούμε κάτι να αλλάζει. Η κεντρική κυβέρνηση είχε προ καιρού ανακοινώσει ότι ίσως άλλαζε το εκλογικό σύστημα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Με την αλλαγή αυτή υπήρχαν ελπίδες να περάσουν στην εξουσία ικανά και τίμια πρόσωπα, αλλά δυστυχώς ούτε και αυτό θα γίνει.
Έτσι φοβάμαι ότι θα φάμε μια από τα ίδια.
Ήδη στο νησί μας άρχισαν να σχηματίζονται συνδυασμοί, κάποιοι μάλιστα, γύρω από πρόσωπα μεταλλαγμένα, πρώην υπηρέτες της εξουσίας που διέλυσε τη χώρα.
Είμαι πεπεισμένος ότι ορισμένοι από τους θιασώτες της «ανεξαρτησίας» αποτελούν τις εφεδρείες ενός συστήματος αδιαφάνειας, οικογενειοκρατίας και διαπλοκής, που εξακολουθεί να ασελγεί πάνω στο πτώμα της κοινωνίας.
Είναι σίγουρο ότι οι νέοι αυτοί δήθεν «ανεξάρτητοι»  θα λειτουργήσουν, ως οι πειθήνιοι διαχειριστές της μιζέριας, της παρακμής και της καταστροφής της κοινωνίας!
Απόδειξη είναι ότι χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους: Στρατολογούν στο συνδυασμό τους άτομα, άχρηστα, χωρίς ικανότητες, αμόρφωτα που ούτε καν βασική εκπαίδευση δεν έχουν τελειώσει, συμφεροντολόγους, γνωστά λαμόγια και ανίδεες μαγείρισσες, μόνο και μόνο γιατί αυτοί σέρνουν ψήφους.
Να γιατί ο κάθε νουνεχής συμπολίτης αγανακτεί. Όμως αυτοί κάνουν τη δουλειά τους που καλά γνωρίζουν.
Και εδώ προβάλει η τεράστια ευθύνη ημών των ψηφοφόρων
Ο υπεύθυνος πολίτης όταν βρίσκεται μπροστά στην κάλπη δεν νοιάζεται για συγγένειες, φιλίες, υποχρεώσεις ή προσδοκίες και υποσχέσεις ικανοποίησης συμφερόντων.
Γνωρίζει ότι το ατομικό συμφέρον εντάσσεται μέσα στο συλλογικό ενώ δεν συμβαίνει το αντίθετο.
Έτσι η επιλογή, προς ψήφιση, των κατάλληλων προσώπων για να αναλάβουν τη διακυβέρνηση ενός τόπου, είναι για τον υπεύθυνο πολίτη μια επίπονη πνευματική διαδικασία, ένας πραγματικός πονοκέφαλος.
Πρέπει να αποφασίσει, ποιοι είναι κατά τεκμήριο, οι αδιάφθοροι, οι έντιμοι, οι έξυπνοι, οι ικανοί, αυτοί που έχουν θέληση για δουλειά, αυτοί που πραγματικά αγαπούν το νησί μας και όχι τον εαυτούλη τους..
Σε αυτές δε τις δημοτικές εκλογές ο πολίτης πρέπει να κρίνει όχι μόνο τη συνθήκη της σχέσης των υποψηφίων με τις τοπικές κοινωνίες, αλλά και το πλέγμα των αμφίπλευρων σχέσεων με την κεντρική εξουσία, επειδή σήμερα, οι πολιτικές άγριας λιτότητας, εφαρμόζονται όλο και περισσότερο, μέσω της τοπικής αυτοδιοίκησης! Κατά συνέπεια πιστεύω ότι ειδικά τώρα οι εκλογές αυτές πρέπει να έχουν πολιτικοποιημένο  χαρακτήρα.
Πρέπει δηλαδή οι υποψήφιοι να δηλώσουν αν υποστηρίζουν την πολιτική των κυβερνώντων που πτώχευσε τη χώρα ή την αποκηρύσσουν
Η διαβεβαίωση ότι «εμείς υποστηρίζουμε τα συμφέροντα του τόπου και μόνο» είναι υποκριτική καθώς σήμερα τα συμφέροντα του τόπου σχετίζονται άμεσα με τις αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας. Για παράδειγμα φέρνω την υποβάθμιση του νησιού από την κεντρική εξουσία, σε κάθε επίπεδο ακόμα και σε αυτό της συγκοινωνίας, χωρίς καμία αντίδραση των αρχών του νησιού.  
          Επομένως σήμερα οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν τι ψηφίζουν. Πρέπει γνωρίζουν καλά αν οι παρουσιαζόμενοι ως «ανεξάρτητοι» είναι πράγματι έτσι, γιατί κάτω από την προβιά των δήθεν «ανεξάρτητων σωτήρων» μπορεί να κρύβεται ο λύκος της δικομματικής εξουσίας που εξαθλίωσε τη χώρα.
Αν πράγματι είναι «ανεξάρτητοι» θα πρέπει να μας βεβαιώσουν ότι παρέδωσαν την κομματική τους ταυτότητα, και ακόμα να αποκηρύξουν μετά βδελυγμίας δημόσια, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ που εξαθλίωσαν και πρόδωσαν τη χώρα. Αν δεν το κάνουν, να είμαστε βέβαιοι ότι θα είναι αυτοί που είναι έτοιμοι να γλύψουν ακόμα μια φορά τα αχαμνά των προδοτών Σαμαροβενιζέλιδων και των κατακτητών Μέρκελ , Σοιμπλε, Φούχτελ και λοιπών ευγενών και να συμβάλουν στην καταστροφική  πορεία της χώρας και κατά προέκταση του τόπου μας.
          Να είστε όμως σίγουροι πώς δεν θα το κάνουν. Τα χθεσινά πειθήνια όργανα, τα τσιράκια, των πάλαι ποτέ δύο μεγάλων κομμάτων φόρεσαν σήμερα την προβιά του «ανεξάρτητου» και για να πείσουν τους αθώους ψηφοφόρους, δεν δίστασαν δε να συμπεριλάβουν στους συνδυασμούς τους αφελή και άσχετα άτομα ποικίλων πολιτικών κατά καιρούς κατευθύνσεων. 
Επίσης σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη να ξεχάσουμε ότι ψηφίζουμε το συγγενή ή το φίλο μας, ή γιατί μας έκαναν κάποια χάρη, ή για να βολευτεί το παιδί μας, ή για να υποχρεωθούν κάποιοι που ενδεχομένως θα φανούν χρήσιμοι αργότερα.
Ο πολίτης σήμερα θα πρέπει να πάψει να μετατρέπεται σε επαίτη που ζητά να ανταλλάξει την ψήφο του με θέση, χρήμα, χάρες και ρουσφέτια. Μη ξεχνάμε ότι αυτά μας έφεραν στην κατάσταση που τώρα βρισκόμαστε.

Τέλος σε αυτές τις εκλογές θα πρέπει να αναζητήσουμε και να ψηφίσουμε άτομα που αποδεδειγμένα πήραν και θα πάρουν, ουσιαστική θέση με πράξεις, γι’ αυτά τα τραγικά που συμβαίνουν και μέλλουν να συμβούν, στην πατρίδα μας και στις τοπικές κοινωνίες!