Follow by Email

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ;


                                                                                                                                                                                                                     του Δημοσθένη Συρμή

Το ΠΑΣΟΚ από τη μία και η ΝΔ από την άλλη, αυτό τον καιρό, βομβαρδίζουν το λαό με ένα κίβδηλο ερώτημα : 
          Αν η κυβέρνηση που θα προκύψει δεν εφαρμόσει το μνημόνιο και οι Ευρωπαίοι «φίλοι» μας δεν μας δώσουν τη δόση του δανείου, που θα βρει το κράτος τα λεφτά για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις;
Το ερώτημα αυτό μοιάζει λογικό όμως δεν υπάρχει! Γιατί η χώρα έχει έσοδα! Που τώρα πάνε στους τοκογλύφους!
          Απλά οι καταστροφείς της χώρας μας, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, καλλιεργούν το ερώτημα μέσα από τα μεγάλα ΜΜΕ όργανα τους, για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο ώστε να ψηφίσουν αυτούς και τα μνημόνια τους και λίγο ή πολύ το καταφέρνουν.
          Είπαμε ότι το ερώτημα είναι πλαστό. Ας δούμε όμως γιατί.
          Η Ελλάδα υπέγραψε Δανειακή Σύμβαση (Loan agreement) με την τρόικα, δηλαδή: με το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, και την Ευρωπαϊκή επιτροπή. Το μνημόνιο (memorandum of understanding) είναι οι όροι με τους οποίους θα εκτελεσθεί η δανειακή σύμβαση. Αμφισβήτηση του μνημονίου σημαίνει αμφισβήτηση της δανειακής σύμβασης.
Αλλά ας δούμε μερικά ιστορικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά σειρά για να μπούμε καλύτερα στο νόημα.
          Ο Παπανδρέου αντιλαμβάνεται ότι «δεν υπάρχουν λεφτά» και ζητάει βοήθεια από την ΕΕ. Συγχρόνως όμως συζητάει μυστικά για δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (IMF) που είναι ένας τοκογλυφικός οργανισμός που έχει οδηγήσει μέχρι τώρα, πολλούς λαούς σε εξαθλίωση, δήθεν για να τους σώσει. Εκείνη τη στιγμή υπήρχαν, ως γνωστό, λύσεις εκτός ΔΝΤ όμως παραδόξως ο ΓΑΠ δεν τις εξετάζει!
          Το ΔΝΤ σε συνεργασία με την ΕΚΤ και την ΕΕ δέχονται να μας δανείσουν και η πρώτη δανειακή σύμβαση συντάσσεται κρυφά σε δικηγορικό οίκο του Λονδίνου με έγκριση μαϊμού από τη Βουλή, δεδομένου ότι οι περισσότεροι βουλευτές δεν είχαν ιδέα τι περιελάμβανε η σύμβαση. (το γιατί είναι ένα άλλο μεγάλο ερώτημα)
          Συγχρόνως υπογράφονται και τα μνημόνια δηλαδή ο τρόπος της εκτέλεσης της σύμβασης. Το δεύτερο μνημόνιο περιλαμβάνει σκληρότερους για το λαό όρους ενώ ταυτόχρονα παραχωρεί την εθνική κυριαρχία της χώρας σε ξένες δυνάμεις. (Εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: οι δανειστές μας επιθυμούν πράγματι να αποπληρωθεί το χρέος ή επιθυμούν την κατάσχεση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μας ακόμα και την κρατική και ιδιωτική περιουσία;)
          Και τα δύο μνημόνια και ιδιαίτερα το Νο 2 περιλαμβάνουν επαχθείς όρους. Διεθνής δικηγορικός οίκος διαπιστώνει ότι υπάρχουν 12 τέτοιοι επαχθείς όροι. Παρακάτω δίνουμε μερικά παραδείγματα επαχθών όρων της σύμβασης όπως αυτά αναφέρονται στο πρωτότυπο.
“The Greek government is bound to adopt and implement, …will change the law, …The Greek government will adopt legislation and take the necessary steps, …The Greek parliament will vote, …The Greek parliament will adopt…..” etc.
“The (Greek) authorities are committed to consult the European Commission, the ECB and the IMF if it intends to adopt policies which are inconsistent with this memorandum” (p. 1 of Annex IV n.3845/2010 MoU).
          Οι παραπάνω όροι των συμβάσεων είναι επαχθείς γιατί παραδίδουν  τη νομοθετική την εκτελεστική και τη δικαστική εξουσία της Ελλάδας σε ξένες δυνάμεις. Η υπογραφή αυτών των όρων παραβιάζουν τα Άρθρα 1 & 28 παράγραφος 2 του Συντάγματος και συνιστούν εσχάτη προδοσία.       Σήμερα οι δανειστές μας απειλούν ότι αν δεν εφαρμοσθούν οι όροι του μνημονίου δεν θα μας χορηγήσουν την επόμενη δόση.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι αναλαμβάνει κυβέρνηση συνασπισμού αντιμνημονιακών δυνάμεων. Τι θα πρέπει να κάνει ΑΜΕΣΩΣ η κυβέρνηση αυτή;
·        Πρέπει άμεσα να καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση ως ΕΠΑΧΘΗ στους δανειστές μας αλλά και στα διεθνή δικαστήρια. Το νομικό έγγραφο θα καταγράφει και τους 12 επαχθείς όρους και τον σημαντικότερο που είναι η αναγκαστική εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας.
·        Άμεσα η Ελλάδα θα αποχωρήσει μονομερώς από τη δανειακή σύμβαση και θα πάψει να εφαρμόζει τους όρους του μνημονίου. Η υπογραφή των προηγουμένων κυβερνήσεων δεν είναι δεσμευτική καθώς οι διεθνείς νόμοι είναι υπεράνω των οποιωνδήποτε επαχθών όρων. Το διεθνές δίκαιο αλλά και τα τοπικά, προστατεύουν τους δανειστές από επαχθείς όρους. Για να γίνει αυτό ποιο κατανοητό ας πούμε ότι ζητάμε δάνειο και ο δανειστής βάζει όρο να μας κόψει το χέρι αν δεν τον εξοφλήσουμε μέσα σε α’ χρόνο. Αυτός θεωρείται επαχθείς όρος και ο δανειολήπτης μπορεί να καταφύγει στο δικαστήριο.
·        Ποιες θα είναι οι αντιδράσεις της τρόικα και τι αναμένεται να κάνει;
          Σενάριο α) επειδή η τρόικα γνωρίζει ότι η δανειακή σύμβαση είναι πράγματι επαχθής και ότι θα χάσει στα διεθνή δικαστήρια, πέρα από το γεγονός της ενδεχόμενης κατάρρευσης της Ευρωζώνης, το ποιο πιθανό είναι να δεχθεί επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης χωρίς τους επαχθείς όρους. Σε αυτή την περίπτωση η χώρα παραμένει στο Ευρώ, παύουν να συμπιέζεται παραπέρα η οικονομία και οι πολίτες και συμφωνούνται πλέον αναπτυξιακά μέτρα.
          Σενάριο β) Η τρόικα προσφεύγει στα διεθνή δικαστήρια για να αποδείξει ότι η δανειακή σύμβαση δεν είναι επαχθής. (Αυτό σύμφωνα με νομικούς διεθνούς κύρους είναι αδύνατο να αποδειχθεί δεδομένου του ότι μεταξύ των άλλων περιλαμβάνεται και η εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας.) Η υπόθεση μέχρι να τελεσιδικήσει θα χρειασθούν τουλάχιστον 5 χρόνια στα οποία η Ελλάδα δεν υποχρεούται να εφαρμόζει κανένα μνημόνιο. Έτσι δίνεται μια σημαντική πίστωση χρόνου. Βέβαια η τρόικα παύει να δανείζει την Ελλάδα.
·        Στη δεύτερη περίπτωση η Ελλάδα θα είναι αναγκασμένη να κηρύξει
Μονομερώς συνολική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Αν απαιτηθεί θα αποχωρήσει από το Ευρώ και θα επιστρέψει στη Δραχμή.
Σημειώνουμε εδώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να μας αναγκάσει να εγκαταλείψουμε το Ευρώ.
Αυτό προσπαθούν να το παρουσιάσουν ως τραγικό σενάριο ενώ κορυφαίοι οικονομολόγοι πιστεύουν ότι είναι η μοναδική λύση αλλά και ότι, έτσι και αλλιώς, αργά ή γρήγορα θα αναγκασθούμε να πάμε στη Δραχμή είτε με μνημόνια είτε χωρίς.

Που θα βρει λοιπόν η χώρα τα χρήματα για μισθούς.
Μα η χώρα ΕΧΕΙ ΕΣΟΔΑ !!!
Από τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τους δρόμους, τις εξαγωγές, τη ναυτιλία, τον τουρισμό, τους έμμεσους και άμεσους φόρους, κλπ κλπ. Αν λοιπόν δεν έχει να πληρώσει τους τοκογλύφους τα έσοδα της χώρας υπερεπαρκούν για πολύ καιρό για να πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις αλλά και η προμήθεια αναγκαίων αγαθών πχ καύσιμα, φάρμακα κλπ. (δες άρθρο μου: «Σενάρια Δραχμής»  http://dimos-syrmis.blogspot.gr/2012/05/blog-post_18.html
Για να γίνει κατανοητό το παραπάνω δείτε πως αναλώνονται τα κάθε 100 Ευρώ που μας δανείζει η τρόικα:
40 Ευρώ καταλήγουν στα ταμεία των ξένων χρηματοπιστωτικών ομίλων που δάνεισαν την Ελλάδα,
23 Ευρώ καταλήγουν στα ταμεία των Ελληνικών τραπεζών, ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών που κατέχουν ελληνικά ομόλογα.
18 Ευρώ καταλήγουν στα ταμεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
Τέλος μόνο 19 Ευρώ από αυτά που υποτίθεται ότι προορίζονται για τη διάσωση της Ελλάδας, χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες της χώρας.
          Έτσι λοιπόν το ερώτημα που θα βρεθούν λεφτά, απαντιέται εύκολα: από τα έσοδα της χώρας αφού θα έχει απαλλαγεί από τους τοκογλύφους.
          Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι μπορούμε να δανεισθούμε από την υγιή αγορά μέσα σε ελάχιστο χρόνο αν η κυβέρνηση που θα αναλάβει δείξει γενναία δείγματα γραφής. Δηλαδή να:
1.    Να αναδιοργανώσει την σάπια κρατική μηχανή
2.    Να μειώσει τον δημόσιο τομέα- πελατειακό κράτος (κατάργηση οργανισμών, απόλυση μεγαλοστελεχών κλπ)
3.     Να προβεί σε λογιστικό έλεγχο του χρέους
4.    Να πατάξει τη γραφειοκρατία με σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα
5.    Να πατάξει τη φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή
6.   Να φορολογήσει την Εκκλησιαστική περιουσία.
7.     Να ελέγξει τους βουλευτές και τους ανώτερους κρατικούς λειτουργούς από το 1990 και να δημεύσει περιουσίες
8.    Να καταργήσει τη βουλευτική ασυλία και το νόμο περί ευθύνης υπουργών
9.    Να αξιοποιήσει όλα τα ακίνητα του δημοσίου σε ελάχιστο χρόνο
10. Να πάρει μέτρα ενίσχυσης του τουρισμού και της βιομηχανίας
Αν τα παραπάνω δεν γίνουν σε χρόνο μηδέν δεν υπάρχει σωτηρία για τη χώρα ούτε σε Ευρώπη ..ούτε σε κεντρική Αφρική.