ΘΙΑΚΕΣ ΑΝΑΜΟΧΛΕΥΣΕΙΣ

Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013

ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Ο κ. ΠΑΝΟΣ ΣΥΚΙΩΤΗΣ ΣΕ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ

Απο τον Δ. Συρμή
Οι εκδηλώσεις “Return to Ithaca 2013” στέφθηκαν, καθώς είπαμε στο σχετικό μας άρθρο, από πολύ μεγάλη επιτυχία τόσο από την καλλιτεχνική πλευρά όσο και από την πλευρά της διαφήμισης του νησιού μας. Η συμμετοχή του κόσμου υπήρξε αθρόα πράγμα που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πλειοψηφία των Θιακών διψούν για ποιοτικά δρώμενα.

Όμως όλες οι εκδηλώσεις έλαβαν χώρα στο Βαθύ. Σχεδόν καμία στη Βόρειο Ιθάκη, λες και το τμήμα αυτό του νησιού είναι άλλη χώρα. Οι τοπικοί όμιλοι θα έπρεπε να απαιτήσουν τουλάχιστον τα μισά δρώμενα να γίνουν στο Βορά.

Μήπως εδώ δεν μας αρέσουν οι ποιοτικές πολιτιστικές εκδηλώσεις; Έτσι μου φάνηκε από σχόλια που ακούσθηκαν: κάποιος που υποτίθεται η γνώμη του μετράει τουλάχιστον σε πολιτικό επίπεδο, αποκάλεσε την εκδήλωση «αηδίες και ξεράσματα».Ένας άλλος, προφανώς μη κατανοώντας την προβολή της Ιθάκης μέσα από τις εκδηλώσεις αυτές, καταφέρονταν κατά των εμπνευστών και διοργανωτών: τα κάνουν αυτά για να …φάνε οι μ…κες!

Αλλά και σε συλλογικό επίπεδο φαίνεται ότι οι ποιοτικές πολιτιστικές εκδηλώσεις δεν αρέσουν σε μερικούς Βόρειους!!!!!

Ο κ. Π. ΣΥΚΙΩΤΗΣ ΒΡΑΒΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Πρόσφατα διάβασα απόφαση του ΔΣ του Ομίλου Πλατρειθιά (ΚΟΠ) που απεμπόλησε τη μοναδική πολιτιστική εκδήλωση που διοργάνωνε ο Όμιλος σε συνεργασία με τον πολιτιστικό φορέα του Δήμου «Φήμιος» και τη «Διεθνή Ένωση για την Προβολή της Οδυσσειακής μας Κληρονομιάς».

Επί 10ετία καλούσε τον διακεκριμένο συμπατριώτη μας Ψυχίατρο – Ψυχαναλυτή Πάνο Συκιώτη, να κάνει ομιλία, πάντα με θέματα εμπνευσμένα από την Οδυσσειακή μας κληρονομιά, στις Λίμνες από 10 ως 12 Αυγούστου. Η εκδήλωση ήταν τελείως ανέξοδη και δεν απαιτούσε καμία απολύτως ιδιαίτερη οργάνωση μια που οι καρέκλες ήταν εκεί λόγω του Πανηγυριού της 15^ης Αυγούστου, τη δε μικροφωνική εγκατάσταση αναλάμβανε πάντα ο «Φήμιος». Το πολύ πολύ ο Όμιλος να πρόσφερε καμιά 10ριά κόκα-κόλλες που και αυτό δεν ήταν απαραίτητο.

Το χειρότερο όμως ήταν ότι το σημερινό ΔΣ του ΚΟΠ στην απόφασή του, λέει ότι … παραχωρεί την πλατεία και τις καρέκλες στον κ. Συκιώτη, λες και ο διακεκριμένος ψυχίατρος, θα έκανε προεκλογική ομιλία ή θα παρουσίαζε… καραγκιόζη για να κονομήσει….

Η απόφαση αυτή ήταν εξαιρετικά προσβλητική προς το πρόσωπο ενός ανθρώπου που προσφέρεται ανιδιοτελώς να μας δώσει ποιοτική γνώση.

Ο κ. Π. ΣΥΚΙΩΤΗΣ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Κ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Φαινόμενα των καιρών μας δυστυχώς! Κοντά στα οικονομικά μας χάθηκαν και οι αξίες...

Κατόπιν αυτών η ομιλία του κυρίου Συκιώτη με θέμα « Η ψυχολογία των Ελλήνων στη σημερινή κρίση και ο θυμός του Οδυσσέα του Βασιλιά της Ιθάκης», θα γίνει, δυστυχώς και αυτή στο Βαθύ.

Τρίτη 9 Ιουλίου 2013

ΕΝΑ ΑΠΙΘΑΝΟ ΤΑΞΙΔΙ

Από τον Δημοσθένη Συρμή

Σήμερα θα αφήσουμε πίσω τα κακώς κείμενα τόσο του νησιού μας όσο και της χώρας μας γενικότερα.

Θα περιγράψουμε ή καλύτερα θα δημοσιεύσουμε την περιγραφή ενός εκπληκτικού ταξιδιού από το Φάληρο στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής που πραγματοποιήθηκε με αεροπλάνα στο χρόνο ρεκόρ των 6 ημερών και 4 ωρών.

Το ταξίδι έγινε από τον αείμνηστο θείο μου και ευεργέτη του νησιού μας, Δημοσθένη Συρμή. (ασχέτως του γεγονότος ότι άχρηστοι διοικούντες τον τόπο μας κλωσάνε ακόμα τα λεφτά εδώ και 18 χρόνια και γηροκομείο ακόμα δεν φτιάξανε. Θα επανέλθουμε σ’ αυτό!)

Ο ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΣΥΡΜΗΣ

Το ταξίδι πραγματοποιήθηκε με υδροπλάνα και αεροπλάνα της εταιρίας “Imperial Airways από τις 23 ως τις 29 Νοεμβρίου του 1934, έκανε δε 21 ενδιάμεσους σταθμούς. (δείτε χάρτη)

Η περιγραφή έγινε από τον ίδιο τον Δημοσθένη Συρμή και δημοσιεύθηκε στην «Εφημερίδα των Ιθακησίων» του αείμνηστου Μουσούρη τον Δεκέμβριο του 1934. Η εφημερίδα προέρχεται από το αρχείο του εξαίρετου συμπατριώτη μας κ. Ντένη Φερεντίνου που είχε την καλοσύνη να μου τη διαθέσει.

Θυμίζουμε ότι ο Δημοσθένης Συρμής ήταν ο πρώτος Έλληνας που πραγματοποίησε ένα τόσο μεγάλο ταξίδι … αεροπορικώς.

Η διήγηση λοιπόν έχει ως εξής:

……. Ένα ταξείδι 6000 μιλίων περίπου, έγινε σε 6 ημέρες και 4 ώρες αεροπορικώς ενώ με οποιοδήποτε άλλο μέσον θα χρειάζετο ένας τουλάχιστον μήνας.

Η εταιρία “Imperial Airways” (Αγγλική) τα υδροπλάνα και τα αεροπλάνα της οποίας εκτελούν την συγκοινωνίαν αυτήν προσφέρει εις τους επιβάτας της, όχι μόνον την ταχυτέραν συγκοινωνίαν με εισητήριον μόνον 100 λιρών (δηλαδή όσο το ετήσιο εισόδημα ενός υπαλλήλου της εποχής εκείνης) όσον το εισητήριον της πρώτης θέσεως ατμοπλοϊκώς – αλλά και ένα πρωτόφαντο θέαμα της διασχίσεως εναερίως της Αφρικής από Βοράν εις Νότον….

Είναι 10^η πρωινή της 23^ης Νοεμβρίου. Ένα πολυτελές αυτοκίνητο με παραλαμβάνει από το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», η υπηρεσία της εταιρίας παραλαμβάνει και τα τρόφιμα και κατευθύνεται εις Φάληρον. Εκεί μετά τον έλεγχον των διαβατηρίων επιβιβαζόμεθα εγώ και οι άλλοι επιβάται, εις μίαν ατμάκατον που μας φέρει εις ένα υδροπλάνο 16 θέσεων.

Όλα είναι έτοιμα! Αι θέσεις όλαι πλήρεις! Οι δύο πιλότοι και ο καμαρώτος έχουν αναλάβει το έργο τους.

Στας 12.30 αποθαλασσούμεθα κανονικώς και με μίαν ασύλληπτον ταχύτητα τρέχομεν Νοτιοανατολικώς. Αμέσως μετά την αναχώρησην ο καμαρώτος στρώνει ένα ευρύχωρο τραπέζι με γαλόπουλο και γλυκά.

Την 7.30 της ιδίας ημέρας, προσθαλασσούμεθα εις Αλεξάνδρειαν, με προσέγγισιν εις Σούδαν της Κρήτης δια προμήθεια βενζίνης.

Μετά τας διατυπώσεις των διαβατηρίων μας μεταφέρουν εις το αεροδρόμιο της Αλεξανδρείας όπου επιβιβαζόμεθα αεροπλάνου. Στας 9.30 έχουμε φθάσει εις Κάιρον.

Εις Κάιρον διανυκτερεύσαμε εις ένα από τα μεγαλοπρεπέστερα και πολυτελέστερα ξενοδοχεία, το “Shepherds Hotel” εξόδοις πάντοτε της Εταιρίας.

Η “imperial Airways” παρέχει πάσαν δυνατήν άνεση εις τους επιβάτας της και κάνει τα πράγματα της με τάξιν και μέθοδον. Κάθε εσπέραν μας δίδουν μίαν σημείωσιν εις την οποίαν αναγράφουν: την ώραν που θα έλθουν να μας ξυπνήσουν, πότε θα αναχωρήσει το αεροπλάνον, πόσους σταθμούς θα κάμει, και που θα πάρουμε πρόγευμα, γεύμα, απογευματινό τσάι και δείπνον. Η σημείωσις αυτή ενέγραφεν: Ξύπνημα την 3^ην πρωινήν, τσάι την 4^ην, και αναχώρησις την 5^ην. Ούτω και εγένετο.

Το αεροπλάνον μας, με το όνομα “Horsa”, 32 θέσεων με 30 επιβάτας, σαν ένα μεγάλο βαγόνι σιδηροδρόμου, απογειούται του αεροδρομίου του Καΐρου, την 5^ην πρωινήν της 24^ης Νοεμβρίου, δευτέρας ημέρας του ταξειδίου.

Ο καιρός είναι καλός, η πτήσις είναι κανονική και η ωριαία ταχύτης μόλις 90 μίλια όση του επιτρέπει το βάρος του. Σταθμούς αυτήν την ημέρα εκάμαμε εις Asyut, Aswan και Wadi Halfa, διασχίζοντας την Αίγυπτον και εις, Sherik και Khartoum στο Αγγλοαιγυπτιακό Σουδάν. Εις το Khartoum τον τελευταίον σταθμόν της δευτέρας ημέρας εφθάσαμεν την 7^ην εσπερινήν, δηλαδή έπειτα από ταξείδι 14 ωρών.

25^η Νοεμβρίου. Τρίτη ημέρα. Αναχώρησις από Khartoum τη 7^η πρωινήν. Η πτήσις και την ημέραν αυτήν πολύ καλή. Τραβάμε προς τον Ισημερινό. Προσεγγίζουμε στο Kosti και Maleh, όπου προγευματίζουμε μέσα σε μία σκηνή. Η ζέστη είναι ανυπόφορη. Το Maleh ευρίσκεται εις το άκρον της Σαχάρας από όπου ξεκινάμε για τη Juba, φθάσαντες εκεί την 4^ην απογευματινήν. Εδώ μας αφήκαν οι μισοί επιβάται: Γάλλοι, Βέλγοι, και μία Ολλανδή με τα δύο κοριτσάκια της.

Η Juba είναι το ορμητήριον δια το Βελγικό Κονγκό και το κέντρο της περιφερείας του ύπνου. Με μεγάλη μου έκπληξη, αφού πείρα το δείπνον μου, ήκουσα λίγο πιο πέρα την Ελληνικήν γλώσσα. Πλησιάζω και κάνω τη γνωριμία με τρεις Ρωμιούς και μία Ελληνίδα. Εδώ μένουν 200 περίπου Έλληνες εις χείρας των οποίων ευρίσκεται και το εμπόριον. Διανυκτερεύουμε σε ωραία σπιτάκια του σιδηροδρομικού σταθμού με διπλές πόρτες και παράθυρα όπου τα έντομα είναι αδύνατον να εισέλθουν. Μ’ όλα ταύτα κατέστει αδύνατον να κοιμηθούμε. Τα έντομα δεν μας επείραζαν. Όλη τη νύκτα όμως οι μαύροι της περιοχής αυτής, λόγω της ημέρας, ήταν Κυριακή, είχαν ολονύκτιο γλέντι. Ένα γλέντι με αδιάκοπα ουρλιάσματα τη συνοδεία εκκωφαντικών τυμπάνων.

26 Νοεμβρίου. Τέταρτη ημέρα. 7^η πρωινή, αναχώρησις από Juba με τελευταίο σταθμό το Nairobi. Εισερχόμεθα τώρα από το Σουδάν εις το προτεκτοράτο της Ουγκάντα και προχωρούμε προς την λίμνην της Βικτωρίας από όπου πηγάζει ο Νείλος. Κατερχόμεθα εις ελάχιστον δυνατόν ύψος από του εδάφους. Το θέαμα έχει εξαιρετική ωραιότητα. Ένα θέαμα που μόνο από αεροπλάνο μπορεί να ιδεί κανείς. Στην μία περιοχή διακρίνονται κοπάδια ελέφαντες και ρινόκεροι και εις την άλλη άγρια βουβάλια και εις το ποτάμι ένα πλήθος ιπποπόταμοι. Φθάνουμε εις την μεγάλη λίμνη της Βικτωρίας. Κατερχόμεθα περισσότερον. Το αεροπλάνον μας εκτελεί δύο κύκλους επάνω από αυτήν. Εδώ φαίνονται καθαρά άπειροι κροκόδειλοι.

Έπειτα από λίγο προσγειούμεθα εις το Entebbe, ένα χωρίον εις τας όχθας της λίμνης όπου συνήνυησα και έναν Έλληνα αντιπρόσωπο της εταιρίας Ralli Bros. Εδώ γευματίζουμε και αναχωρούμε δια Kisumu όπου φθάνομε στας 3.30 το απόγευμα. Αφήνουμε τους περισσότερους των επιβατών και αφού επιβιβαζόμεθα εις ένα ταχύ μονοπλάνο ονόματι “Atlanta”, φθάνουμε εις Ναϊρόμπι την 4.30 απογευματινήν. Το Nairobi είναι η πρωτεύουσα της Kenya είναι μία πόλις ωραιοτάτη, εις ύψος 7.000 ποδών υπεράνω της θαλάσσης, με 8.000 λευκούς κατοίκους. Έχει κλίμα υγιέστατον και είναι καταφύγιον των κυνηγών αγρίων θηρίων.

27 Νοεμβρίου. Πέμπτη ημέρα. Αναχωρούμε από Nairobi την 9^ην πρωινήν. Έχουμε μείνει τρείς από τους αρχικούς επιβάτες, η γραμματεύς του πρωθυπουργού της Ν. Αφρικής General Smuts, μία δεσποινίς από το Cape town και εγώ παρελάβαμε δε και τον διευθυντήν της εφημερίδος του Nairobi δια Salisbury. Δεν είχαμε απομακρυνθεί πολύ από το Nairobi και σε μίαν έκταση κατάφυτον, συναντήσαμε εναλλάξ αγέλας από ονάγρους, (ζέβρες) καμηλοπαρδάλεις, αντιλόπες, άγρια βόδια, ολίγους ρινόκερους και πολλά άλλα ζώα. Μετά μίαν ώρα προσγειούμεθα εις Moshi, το κέντρον του καφέ, εις τα σύνορα της Κένυας και Τανγκανίκας. Και εδώ ζούν Έληηνες καταγινόμενοι εις την καλλιέργειαν και το εμπόριον του καφέ.

Δεύτερον σταθμόν την ημέραν αυτήν εκάμαμε εις Dodona, όπου υπάρχουν πολλά ορυχεία μετάλλων. Απ΄ εκεί απογειούμεθα δια Mbrye. Αυτή ήταν η μόνη διαδρομή κατά την οποίαν αισθανθήκαμε ότι ευρισκόμεθα εις αεροπλάνον. Ο ουρανός ήτο αίθριος, τα ρεύματα όμως του αέρος έκαμναν το μικρόν μας μονοπλάνο να πετά ως μεθυσμένο. Ο διευθυντής της εφημερίδος είχε γίνει κάτωχρος, η γραμματεύς του πρωθυπουργού ευρίσκετο ξαπλωμένη. Είχε χάσει το ηθικό της που προσπαθούσε να της το τονώσει η δεσποινίς από το Cape Town η οποία εν τούτοις με κόπον κατόρθωνε να φαίνεται γενναία.

Αυτός ο χορός διήρκεσε δυόμισι ώρες μέχρι το Mbrye.

Διανυκτερεύσαμε δύο μίλια από το χωριό σε ξενοδοχείον της εταιρίας. Κρύο δυνατό και κίνδυνος από τα άγρια θηρία. όμως αυτό το βράδυ επεράσαμεν ωραία: Μουσική, παιχνίδι και ουίσκι.

29 Νοεμβρίου. Έκτη ημέρα. Αναχωρούμε την 9.15 πρωινήν διά Mpika, Broken Hill και Salisbury. Ο καιρός είναι κρύος και βροχερός. Το αεροπλάνο μας ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος, επάνω από τα σύννεφα. Εκεί βρίσκουμε ησυχία: μία αυτοκινητάδα πρώτης γραμμής. Στο Broken Hill όπου και εγευματίσαμεν έχει ορυχεία αργύρου μολύβδου και κασσιτέρου. Στο Salisbury πρωτεύουσα της Rhodesia (τώρα Harare πρωτεύουσα της Zimbabwe) εφθάσαμεν εις τας 4μ.μ. εκεί και διανυκτερεύσαμεν.

29 Νοεμβρίου. Έβδομη ημέρα και τελευταία. Αναχωρούμε από Salisbury την 7.30 πρωινήνκαι με σταθμό το Bulewayo εφθάσαμεν εις Johannesburg, το τελευταίο σταθμόν του ταξειδίου μου, την 3^ην απογευματινήν.

Δεν πιστεύω ότι μπορεί να γίνει ωραιότερο και γοητευτικότερο ταξείδι.

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ

Από τον Δημοσθένη Συρμή

Στις τέσσαρες τελευταίες μέρες του Ιουνίου πραγματοποιήθηκαν στην Ιθάκη οι καλύτερες πολιτιστικές εκδηλώσεις που έγιναν ποτέ στο νησί.

“RETURN TO ITHACA 2013”

Η εκδήλωση ξεκίνησε την πρώτη μέρα με εικαστικά δρώμενα, και συνεχίστηκε με χορούς με τη συμμετοχή της φιλαρμονικής. Τη δεύτερη μέρα έγινε έκθεση φωτογραφίας με τη συμμετοχή 20 καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο και στη συνέχεια δόθηκε μουσικο-χορευτική παράσταση. Την Τρίτη μέρα έγινε έκθεση ζωγραφικής του διεθνούς φήμης ζωγράφου Philip Tsiaras και το βράδυ έλαβε χώρα το κορυφαίο καλλιτεχνικό δρώμενο, η χορευτική παράσταση της περίφημης ομάδας Martha Graham.

Τέλος την τέταρτη ημέρα ξεκίνησε με ιστιοπλοϊκούς αγώνες, συνεχίσθηκε με ποιητική συνάντηση του κοινού με Αμερικάνους και Έλληνες ποιητές και έκλεισε με παραδοσιακό γλέντι.

ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΟΡΕΥΤΕΣ ΜΕ ΤΗ ΓΙΑΝΝΑ ΝΤΑΡΙΛΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΚΑΝΑΛΙΟΥ ΤΗΣ Ν. ΥΟΡΚΗΣ

Όπως είπαμε το κορυφαίο καλλιτεχνικό γεγονός ήταν η παράσταση των μπαλέτων της Martha Graham. Ένα θέαμα εξαιρετικά ποιοτικό που λίγες φορές στη ζωή μας έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε.

Προσωπικά δύο φορές προσπάθησα να το δω βρισκόμενος στη Νέα Υόρκη, χωρίς όμως επιτυχία καθώς τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί, και ανέλπιστα το είδα στην Ιθάκη.

Η Martha Graham (1894-1991) θεωρείται η καλύτερη χορογράφος μοντέρνου χορού του 20 αιώνα, την ονομάζουν δε Πικάσσο της χορογραφίας. Έχει συνεργασθεί με τα μεγαλύτερα ονόματα του χορού όπως τον Rudolf Nureyev, τoν Michael Baryshnikov και την Margot Fontain. Έχει τιμηθεί με το ανώτατο μετάλλιο των ΗΠΑ (presidential medal of freedom) και έχει διατελέσει πολιτιστική πρέσβης των ΗΠΑ. Έχει διδάξει διάσημους ηθοποιούς, όπως τον Kirk Douglas, την Bette Davis, την Madonna, την Lisa Minnelli, τον Gregory Peck και πολλούς άλλους.

Το 1926 η Μάρθα Γκράχαμ ίδρυσε την μη κερδοσκοπική εταιρία χορού Martha Graham Dance Company.

Σήμερα μετά το θάνατο της εξακολουθεί η εταιρία να μεσουρανεί στον κόσμο του ποιοτικού θεάματος ενώ οι καλλιτέχνες που πλαισιώνουν την εταιρία είναι από τους κορυφαίους χορευτές του κόσμου.

ME ΤΗΝ ΚΙΝΕΖΑ YING XIN ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΕΖΑ BLAKELY WHITE-MCGUIRE

Η παράσταση πού έδωσαν στην Ιθάκη ήταν εκπληκτική.

Οι χορευτές έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους. «Πετούσαν» κυριολεκτικά στη σκηνή. Η κίνηση, οι εκφράσεις, οι σχηματισμοί σε παρέπεμπαν σε εξώκοσμα όντα, ενώ οι συμβολισμοί των κινήσεων συντάραζαν το είναι σου.

Το κομμάτι “Αποστολή στο Λαβύρινθο” (errand into the maze) που ερμηνεύτηκε από τους Peiju Chien-Pot και τον Abdiel Jacobsen κατά την γνώμη μου, ήταν κορυφαίο. Η Αριάδνη αντιμετωπίζει το Μινώταυρο, το τέρας του φόβου μέσα στη ψυχή της, όπως περιγράφεται από τον Carl Jung. Οι κινήσεις που εμπνεύσθηκε η Graham αγγίζουν την τελειότητα και προκαλούν δέος, ερμηνευμένες από τη βραβευμένη χορεύτρια Κινέζα Peiju Chien-Pot.

Είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε τους καλλιτέχνες από κοντά στη δεξίωση που παρέθεσε προς τιμή τους ο Νίκος Οικονομόπουλος (από τους χορηγούς της εκδήλωσης) στο σπίτι του.

Μια πολυκοσμική ομάδα από Αμερική, Γαλλία, Κίνα, Σλοβενία, Ρωσία Ουκρανία και Ιταλία. Κουβεντιάσαμε με αυτούς καλλιτέχνες για ώρα. Απλοί, καταδεχτικοί, ευπροσήγοροι με το χαμόγελο πάντα στα χείλη. Εξαίρετη παρουσία, η όμορφη αμερικανίδα Principal, Katherine Crockett, διασημότητα στο χώρο της.

ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΣΗΜΗ KATHERINE CROCKETT

Τη ρωτήσαμε ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να σε δεχθεί η ομάδα της Martha Graham: Φυσικά το ταλέντο, οι διακρίσεις σε άλλες σχολές αλλά το σημαντικότερο η ισχυρή θέληση για συνεχή σκληρή δουλειά. Πρέπει, λέει η κα. Crockett, να καθυποτάξουμε το σώμα στο πνεύμα. Πρώτα θα μάθουμε να ελέγχουμε το νου και μέσα από αυτόν το σώμα μας.

Ήταν μια καταπληκτική βραδιά παρέα με τους διάσημους και παράλληλα απλούς, αυτούς ανθρώπους που τελείωσε με τραγούδια τη συνοδεία κιθάρας και φυσαρμόνικας.

ΜΕ ΤΗ ΓΑΛΛΙΔΑ IRIS FLORENTINY

Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να δώσουμε θερμά συγχαρητήρια στον εμπνευστή του πολιτιστικού αυτού γεγονότος κ. Άγγελο Κατωπόδη.

Οι Θιακοί αξίζουν τέτοια γεγονότα. Απόδειξη ήταν η τεράστια συμμετοχή. Τα μπαλέτα παρακολούθησαν εκατοντάδες κόσμου το 90% των οποίων ήταν Θιακοί, κάθε ηλικίας.

Συγχαρητήρια αξίζουν επίσης στον πρόεδρο του Φήμιου αλλά και στους λίγους ακάματους εθελοντές που έδωσαν την ψυχή τους για την εκδήλωση.

Δεν πρέπει βέβαια να ξεχάσουμε τους Χορηγούς, Θιακούς και φίλους της Ιθάκης, χωρίς τα χρήματα των οποίων δεν θα πραγματοποιούνταν ποτέ η εκδήλωση. Ο Δήμος δαπάνησε μόνο 20.000 Ευρώ δηλαδή περίπου το 15% του συνολικού κόστους ενώ το υπόλοιπο καλύφθηκε από τους χορηγούς.

Θυμίζω εδώ ότι η εκδήλωση “Return to Ithaca 2013” δεν είχε καμία σχέση με άλλες εκδηλώσεις π.χ. Θεοδωράκης, Πρωτοψάλτη κλπ. και τούτο γιατί τα δρώμενα συνοδεύονταν από δημοσιογραφική κάλυψη και δη Αμερικανική.

To γεγονός ότι η ομάδα Martha Graham, έπαιξε στην Ιθάκη, αποτελεί καλλιτεχνικό νέο παγκόσμιας εμβέλειας. Αυτό σημαίνει ότι το όνομα «Ιθάκη» και το σύνθημα «υποστηρίζουμε την Ιθάκη για την Ελλάδα» θα «παίξει» παντού και κυρίως στην Αμερική και στους εκεί Έλληνες. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, την αύξηση της επισκεψιμότητας μέχρι και τα επόμενα δύο χρόνια, πράγμα που σημαίνει ότι τα δαπανηθέντα χρήματα θα γυρίσουν τριπλάσια στο νησί.

(Για να γίνει αυτό αντιληπτό θα αναφέρω ότι μια διαφήμιση στα Αμερικάνικα ΜΜΕ κοστίζει από 2.000 ως 20.000 Δολάρια το δευτερόλεπτο!! Όμως έχει υπολογισθεί πως η δαπάνη για μια καλή διαφήμιση γυρίζει πίσω στο τριπλάσιο.)

...KAI Η ΒΡΑΔΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΜΕ ΚΙΘΑΡΑ ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Έτσι λοιπόν το «Return to Ithaca 2013» στέφθηκε από μεγάλη επιτυχία τόσο από την άποψη της προσφοράς ποιοτικού καλλιτεχνικού γίγνεσθαι σε μας και τους επισκέπτες μας, όσο και από οικονομικής πλευράς.

Μπράβο και πάλι στους εμπνευστές στους διοργανωτές και στους σπόνσορες. Εύχομαι να επαναληφθεί!!

Δευτέρα 27 Μαΐου 2013

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ 16ΧΡΟΝΟΥ ΑΡΙΣΤΟΥΧΟΥ ΜΑΘΗΤΗ

Συγκλονίζει η επιστολή 16χρονου αριστούχου μαθητή

Πολλές συζητήσεις έχει προκαλέσει η συγκλονιστική επιστολή ενός 16χρονου αριστούχου μαθητή που κυκλοφόρησε εδώ και μερικές μέρες στο Facebook. Όπως τονίζει χαρακτηριστικά αφορμή για να την γράψει στάθηκε η απεργία των καθηγητών μέσα στην εξεταστική περίοδο, ενώ στρέφει τα βέλη του κατά των πολιτικών και των ΜΜΕ. Εμείς απλά συγχαίρουμε τον μαθητή για το θάρρος του. Ένας 16χρονος μας δείχνει το δρόμο!....

Αναλυτικά η επιστολή του έχει ως εξής :

Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10 Λύκειο Δραπετσώνας.

Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.

Αφορμή είναι η απεργία των καθηγητών μου , μέσα στην εξεταστική περίοδο και τα κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και δημοσιογράφων για το μέλλον μου, που «κινδυνεύει» απ αυτήν.

Τι λέτε;;;;;

Τι μέλλον έχω , -εξαιτίας σας - κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;

Ας δούμε πρώτα, ποιος διαμόρφωσε το μέλλον και την ζωή όλων, από παλιά.

- Ποιος έφτιαξε το μέλλον του παππού μου και το έντυσε με τα αποφόρια της ΟΥΝΤΡΑ, στέλνοντας τον μετανάστη στη Γερμανία;

- Ποιος κακοδιαχειρίστηκε και κατάκλεψε αυτόν τον τόπο;

- Ποιος ανάγκασε την μητέρα μου να δουλεύει απ το πρωί ως το βράδυ για 530 ευρώ, που αφού πληρώσει λογαριασμούς και φαγητό , δεν περισσεύουν -όχι για να μου πάρει παπούτσια- αλλά ούτε ένα βιβλίο που θέλω απ τον πάγκο του παζαριού;;;;;

- Ποιος μείωσε στο μισό τον μισθό του πατέρα μου;

- Ποιος τον συκοφάντησε ,τον απείλησε με επιστράτευση , απόλυση -αυτόν και όλους τους συναδέλφους του στις μεταφορές- όταν κατέβηκαν σε απεργίες μόνο και μόνο γιατί ήθελαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια;

- Ποιος θέλει να κλείσει την σχολή που διάλεξε ο αδερφός μου για να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, στο Πανεπιστήμιο;

- Ποιος μου έδωσε φωτοτυπίες αντί για βιβλία;

- Ποιος με άφησε να παγώνω χωρίς θέρμανση στην τάξη μου;

- Ποιος φταίει που μαθητές λιποθυμάνε απ την πείνα;

- Ποιος άφησε τόσους άνεργους;

- Ποιος οδήγησε 4000 ανθρώπους στην αυτοκτονία;

- Ποιος άφησε τους παππούδες μας χωρίς περίθαλψη και φάρμακα;

Οι καθηγητές μου ή ΕΣΕΙΣ τα κάνατε όλα αυτά;;;;

Λέτε επίσης ότι οι καθηγητές μου , με την απεργία , θα καταστρέψουν τα όνειρα μου.

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος στο 67% των νέων ανέργων;

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να δουλεύω ανασφάλιστος και χωρίς ωράρια για 350 ευρώ το μήνα -όπως ψηφίσατε στην τελευταία σας τροπολογία-;

Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να γίνω οικονομικός μετανάστης ;

Ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να γίνω delivery boy;

Δυο λόγια θέλω να πω και στους δασκάλους μου , σ όλη τη χώρα.

Δάσκαλοι μου , έχετε υποχρέωση απέναντι σ όλους τους μαθητές ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ .

Αν υποχωρήσετε στον δίκαιο αγώνα σας τότε πραγματικά θα έχετε παίξει με το μέλλον μου και θα το χετε υποθηκεύσει.

Όποια υποχώρηση και να κάνετε , όποια νίκη της κυβέρνησης , θα μου στερήσει το δικαίωμα να χαμογελάω , να ονειρεύομαι , να ελπίζω, να αγωνίζομαι για καλύτερη ζωή για μια ανθρώπινη κοινωνία.

Στους γονείς , τους συμμαθητές μου και σ όλη την κοινωνία έχω να πω τα εξής:

Θέλετε αυτοί που μας διδάσκουν να ζουν μες στην εξαθλίωση;

Θέλετε να μας στοιβάξουν σαν εμπορεύματα στις αίθουσες;

Θέλετε να κλείσουν τα σχολεία και να χτίσουν φυλακές;

Θα αφήσετε τους δασκάλους μας μόνους τους σε αυτόν τον αγώνα ;

Έτσι θα μας μάθετε να φωνάζουμε αλληλεγγύη ;

Θέλετε ο δάσκαλος να είναι παράδειγμα σε μας, αυτοσεβασμού , αξιοπρέπειας μαχητικότητας η παράδειγμα υποδούλωσης;;;

Θέλετε τελικά να ζήσουμε σαν δούλοι ;

Από αύριο κιόλας , καταλήψεις σε όλα τα σχολεία από μαθητές και γονείς για να στηρίξουμε τους δασκάλους μας μ' ένα τραγούδι , ένα σύνθημα : «εμπρός να τσακίσουμε τυράννους φασίστες»

Όλοι μαζί για να αγωνιστούμε για δημόσια δωρεάν και ποιοτική παιδεία .

Όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτούς που κλέβουν το γέλιο μας ,το γέλιο των παιδιών σας.

ΥΓ. Όχι από ματαιοδοξία αλλά για να στερήσω από κάποιους το γελοίο επιχείρημα πως «απλά θέλω να χάσω μαθήματα» , παραθέτω τους βαθμούς μου.»

Πέμπτη 23 Μαΐου 2013

Ο ΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑ ΣΠΑΘΑΡΑΤΑ

φωτο Δ. Συρμής (απο βουνο Εξωγης - canon 100-400)

Του Δημοσθένη Συρμή

Την Κυριακή που μας πέρασε έγιναν τα «θυρανοίξια» του ξωκλησιού του Αι Γιάννη στα Σπαθαράτα. Ιερούργησε ο παπα Θεοδόσης που ήρθε για το σκοπό αυτό από το Βαθύ.

Χρησιμοποιώ τον όρο «θυρανοίξια» γιατί το εκκλησάκι είχε εγκαταλειφθεί για πολλά χρόνια και κόντευε να πέσει μέσα, μέχρι που κάποιοι πήραν την πρωτοβουλία και το επισκεύασαν. Έγινε σχεδόν καινούριο χωρίς να θιχθεί στο ελάχιστο ο παραδοσιακός του χαρακτήρας.

Ο Αι Γιάννης στα Σπαθαράτα είναι αφιερωμένος στην αποτομή της κεφαλής του Ιωάννου του Προδρόμου που εορτάζεται στις 29 Αυγούστου. Πρέπει να κτίσθηκε στα τέλη του προπερασμένου αιώνα στην δυτική πλευρά του βουνού του Μάρμακα (Ραζί) σε μια εξαιρετικά απότομη πλαγιά. Ποιος ξέρει γιατί την έκτισαν εκεί πάντως πρέπει κάτι εσωτερικό να την συνέδεε με το μύλο στο Ραζί που βρίσκεται καμιά εκατοστή μέτρα πιο πάνω. Άλλωστε πάντα κοντά σε ένα ανεμόμυλο βρίσκονταν και ένα ξωκλήσι. (έψαξα δεν βρήκα εξήγηση! Αν κάποιος γνωρίζει ας μας φωτίσει)

Το μονοπάτι για το εκκλησάκι είναι πλέον καθαρό, με σήμανση και μπορεί εύκολα να περπατηθεί, μόνο που είναι αρκετά απότομο. Δεν σε κουράζει όμως γιατί αποζημιώνεσαι από το υπέροχο τοπίο που ξετυλίγεται όλο και πιο πολύ καθώς ανεβαίνεις το βουνό. Σε 30 – 40, λεπτά έχεις φθάσει στο εκκλησάκι. Το θέαμα από κει είναι εξαίσιο. Έχεις σχεδόν όλη τη βόρεια Ιθάκη στα πόδια σου. Σαν να βρίσκεσαι σε αεροπλάνο. Είναι όντως μια θέση ευλογημένη. Μια θέση όπου στο υποσυνείδητο των πιστών πρέπει να κατοικεί το Θείο. Κι’ αν ακόμα δεν είσαι πιστός, σίγουρα από κει πάνω θα ενωθείς με τη φύση και θα αναρωτηθείς πως έγινε τόση ομορφιά, τόση που κανένα ζωγραφικό πινέλο και κανένας φωτογραφικός φακός, δεν μπορεί να αποδώσει.

Με τα θυρανοίξια λοιπόν μου δόθηκε ξανά η ευκαιρία μετά από πολλά χρόνια, να ανέβω εκεί πάνω και μαζί με μένα πάνω από 80 άτομα κάθε ηλικίας από κάθε γωνιά του νησιού και επισκέπτες μαζί.

Ο παπα Θεοδόσης εκτέλεσε με κατάνυξη τη θεία λειτουργία ενώ στη συνέχεια μας περίμενε πλούσιο τραπέζι με προβατίνα, γλυκά και ποτά που κάποιοι φρόντισαν να κουβαλήσουν εκεί πάνω με περίσσιο κόπο.

Αξίζει λοιπόν εδώ να αναφερθούμε σ’ αυτούς που αναβίωσαν αυτή την υπέροχη γωνιά του νησιού μας:

Η ιδέα ήταν του αείμνηστου θείου, Ανδρέα Αναγνωστάτου. Η εκτέλεση ήταν του Στάθη του Γρίβα ενώ οι ακάματοι πρωτεργάτες ήταν ο Γιάννης Βασιλόπουλος (μπακαρέλος) και ο Τζιάνι Τσέλα και βέβαια ο Κίτσος, ο γάιδαρος του Γιάννη.

Μαζεύτηκαν λεφτά από τους Θιακούς της Αυστραλίας και τους εδώ και με πολλή προσπάθεια, άπειρα ανεβοκατεβάσματα κατόρθωσαν να αναστυλώσουν το εκκλησάκι. Ο Τζέρης ο Μαρούδας έφτιαξε τα ξύλινα μέρη και τη σκεπή με καινούρια κεραμίδια που μεταφέρθηκαν στα χέρια, ενώ ο Λουκάς ο Χαιδεμενάτος έκανε τα κτισίματα, με υλικά και νερό που μετέφερε ο γάιδαρος και οι ίδιοι.

Ένα μπράβο σ' αυτούς τους συμπολίτες μας, δεν φτάνει! Συγχαρητήρια, και μακάρι να υπάρξουν μιμητές.

Έτσι κάπως σώθηκε και αυτή η θεία γωνιά του νησιού μας: χάρη στη καλή θέληση αυτών των ελάχιστων που απόμειναν πια!

Και θα τελειώσω με το ανέκδοτο της ημέρας!!

Ένας Γερμανός που ήταν εκεί με ρωτάει! Τα χρήματα για την αναστύλωση του ξωκλησιού δόθηκαν από τα ταμεία της εκκλησίας της Ελλάδος;

Πωωωωωως!

Παρακάτω μερικές φωτογραφίες από τον Αι Γιάννη στα Σπαθαράτα: