ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ

Μόλις 4 ημέρες υπολείπονται από τις επερχόμενες εκλογές.

Οι κάλπες αυτή τη φορά θα είναι μπόλικες. Τέσσαρες τον αριθμό!!

Αφ’ ενός θα πρέπει να επιλέξουμε τους εκπρόσωπους της χώρας μας στο Ευρωκοινοβούλιο και αφ’ εταίρου τους τοπικούς άρχοντες!

Παρακάτω θα ασχοληθούμε με τους τοπικούς και περιφερειακούς άρχοντες. Άλλωστε οι Έλληνες Ευρωβουλευτές ελάχιστο ως κανένα ρόλο παίζουν στην Ευρωβουλή. Τους πληρώνουμε βέβαια πλουσιοπάροχα ενώ αυτοί δεν στάθηκαν ικανοί ούτε το όνομα της Ελληνικής … φέτας να περισώσουν. Προσωπικά τους θεωρώ κηφήνες που απομυζούν τους κόπους μας!

Θα κληθούμε λοιπόν στις κάλπες να επιλέξουμε τους άρχοντες που θα διαφεντέψουνε, τουλάχιστον για πέντε χρόνια, τον τόπο και το μέλλον του.

Θα γίνουμε μάρτυρες, για μια ακόμα φορά, μια διαδικασίας που υποτίθεται ότι αποτελεί το ύψιστο και αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη σε μια ελεύθερη και δημοκρατική χώρα. 
Ο Αβραάμ Λίνκολν έλεγε: Με μια σφαίρα σκοτώνεις τον εχθρό σου, με μια ψήφο το μέλλον των παιδιών σου!  

Αυτό βέβαια λίγοι το αντιλαμβάνονται καθώς το επίπεδο της πλειονότητας των ψηφοφόρων είναι εξαιρετικά χαμηλό!

Με ποια κριτήρια λοιπόν θα ψηφίσουμε τον ένα ή τον άλλο υποψήφιο;

Το Αμερικανικό ινστιτούτο marketing και δημόσιας πολιτικής (MPPC) εντάσσει αυτά τα κριτήρια σε 5 κατηγορίες.

1)    Κουλουράκια από πόρτα σε πόρτα! (cookies door to door)

2)    Υπόσχεση προσωπικής εξυπηρέτησης

3)    Συγγενής ή φίλος

4)    Εξωτερική εμφάνιση (ομορφιά), γνωστός στο κοινό από τα ΜΜΕ

5)    Αδιάφθοροι, οι έντιμοι, οι έξυπνοι, οι ικανοί, αυτοί που έχουν  θέληση για δουλειά, ανεξάρτητοι από κομματικές ταυτότητες.  Έργο κατά το παρελθόν, συμπεριφορά διπλωματικότητα, εργασία, ανιδιοτέλεια.   

Αλλά ας δούμε το καθένα ξεχωριστά.
1ο Κριτήριο : ο υποψήφιος πηγαίνει από πόρτα σε πόρτα, με σχετικό δώρο και κουβεντιάζει προσπαθώντας να πείσει τον ψηφοφόρο. Ο ψηφοφόρος, συνήθως χαμηλού επιπέδου, εντυπωσιάζεται από τον τρόπο του υποψηφίου, πιστεύει τις υποσχέσεις του ενώ η γενναιοδωρία του υποψηφίου με τα κουλουράκια καταγράφεται στο με θετικό πρόσημο στο υποσυνείδητο του!

2ο Κριτήριο: Ο υποψήφιος μαθαίνει τις ανάγκες, του ή των ψηφοφόρων και υπόσχεται άμεση ικανοποίηση είτε ατομικά (θα σου διορίσω τον ανεψιό, θα σου ασφαλτοστρώσω το δρόμο που πάει σπίτι σου κλπ) είτε συλλογικά θα σας φτιάξω πλατεία και το γνωστό: « θα σας φτιάξω σχολεία, μα δεν έχουμε παιδιά: θα σας φτιάξω και παιδιά!!!»  Αρκεί να διαβάσει κανείς με προσοχή τα φυλλάδια των υποψηφίων για να διαπιστώσει ότι το 80% αυτών των υποσχέσεων, που δίδονται με μορφή προγράμματος, είναι ανέφικτα! Έτσι ο ψηφοφόρος με την ελπίδα ικανοποίησης του μικρού ή μεγάλου συμφέροντος του, πείθεται.
3ο Κριτήριο: Συγγενής ή φίλος. Ο ψηφοφόρος αναγκάζεται να ψηφίσει το συγγενή ή το φίλο και μάλιστα αν του έχει κάποια υποχρέωση. Ο υποψήφιος συγγενής ή φίλος μπορεί να είναι άσχετος, τεμπέλης , ιδιοτελής, βλάκας. Δεν έχει σημασία! Σημασία έχει το ότι είναι φίλος ή συγγενής! (να σημειώσω εδώ ότι οι αρχηγοί των συνδυασμών περιλαμβάνουν αρκετούς άχρηστους επειδή έχουν μεγάλες οικογένειες)
4ο Κριτήριο η εμφάνιση του υποψηφίου. Περισσότερους ψήφους παίρνει ο όμορφος ή η όμορφη από τον ή την άσχημη. Εδώ προστίθεται και η τηλεοπτική φήμη του υποψηφίου. Η εξωτερική εμφάνιση και η διασημότητα δρουν καταλυτικά στο υποσυνείδητο.  (Ας μη μας φαίνεται παράξενο ότι οι αρχηγοί περιλαμβάνουν στους συνδυασμούς τους όμορφες γυναίκες ή άνδρες και διασημότητες πολλάκις ηλίθιους)

Πριν τις εκλογές!

         Δυστυχώς αυτά είναι τα κριτήρια με βάση τα οποία ψηφίζει η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων. 

Το εκλέγειν για την πλειονότητα των εκλογέων είναι μια σχετικά απλή διαδικασία, ενίοτε και διασκεδαστική, όταν μάλιστα να συνδυάζεται και με την εκδρομούλα στο χωριό μας…. και μάλιστα με τα έξοδα μετακίνησης πληρωμένα!

Το 5^ο κριτήριο είναι αυτό των σκεπτόμενων ψηφοφόρων. Γι’ αυτούς το εκλέγειν αλλά και το εκλέγεσθαι δεν είναι εύκολη υπόθεση! Είναι, ένας σοβαρός προβληματισμός που σχετίζεται με την πρόοδο και ανάπτυξη του τόπου και κατά προέκταση με την ευημερία του συνόλου, μέρος του οποίου αποτελεί ο καθένας μας.

 Έτσι η επιλογή των κατάλληλων προσώπων για να αναλάβουν τη διακυβέρνηση του  τόπου, είναι για τον υπεύθυνο πολίτη μια επίπονη πνευματική διαδικασία, ένας πραγματικός πονοκέφαλος. Πρέπει να αποφασίσει, ποιοι είναι κατά τεκμήριο, οι αδιάφθοροι, οι έντιμοι, οι έξυπνοι, οι ικανοί, αυτοί που έχουν θέληση για δουλειά, οι ανεξάρτητοι από κομματικές ταυτότητες.  Κομματισμοί και ψευτοιδεολογίες δεν έχουν θέση σε τέτοιου είδους εκλογές.

Το 5^ο κριτήριο θα το χωρίσουμε σε δύο μέρη: το ένα αφορά αυτούς που μπαίνουν για πρώτη φορά στον πολιτικό στίβο και το δεύτερο τους ήδη δοκιμασμένους. Έτσι φθάνουμε στον ψηφοφόρο που εξετάζει διεξοδικά τον πρωτοεισερχόμενο υποψήφιο, το χαρακτήρα του τις περγαμηνές του, το έργο του σε άλλους κοινωνικούς τομείς και αποφασίζει!

Στο δεύτερο σκέλος του 5^ου κριτηρίου, υπεισέρχεται το έργο που επέδειξε ο υποψήφιος κατά το παρελθόν.

Ο υπεύθυνος νουνεχής πολίτης-ψηφοφόρος εξετάζει και κρίνει διεξοδικά εκείνο τον υποψήφιο που κατείχε ίδιες ή παρόμοιες ευθύνες κατά το παρελθόν. Κρίνει την εντιμότητα του, την εργατικότητα του, την ενεργητικότητα του, τη στάση του απέναντι στους αντιπάλους του, τις συμμαχίες που κατορθώνει να δημιουργήσει, τη διείσδυση και τον επηρεασμό των ανωτάτων οργάνων του κράτους προς όφελος του τόπου και τέλος το έργο που έχει κάνει στον τόπο! Συγγένειες, φιλίες, υποχρεώσεις, εξωτερική εμφάνιση, υποσχέσεις, τον αφήνουν αδιάφορο!

Μετά τις εκλογές

Αλλά ας έρθουμε στα δικά μας:

Περιφέρεια:

Οι τρεις επικρατέστεροι είναι:

Ο κ. Σπύρος Σπύρου Γιατρός παθολόγος. Υπήρξε περιφερειάρχης την περίοδο 2011-2014. Δυστυχώς ο κ. Σπύρου δεν κατόρθωσε να επιδείξει αξιόλογο έργο. Σχεδόν όλα τα έργα που ξεκίνησε με χρήματα ΕΣΠΑ έμειναν ημιτελή. Το λιμάνι της Ιθάκης ο κ. Σπύρου το καθυστέρησε 10 ολόκληρα χρόνια.

Η κα. Ρόδη Κράτσα κοινωνιολόγος (;) πρώην Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Ως Ευρωβουλευτής (με λίστα) δεν έδειξε σημαντικό έργο παρ΄ όλο που είχε εκλεγεί και αντιπρόεδρος της Ευρωβουλής! Καθαρά κομματικό στέλεχος που όλα της τα χρόνια δουλεύει για το κόμμα απομυζώντας τον δικό μας κόπο! Το χειρότερο όμως είναι ότι δεν έχει ιδέα από τοπική αυτοδιοίκηση και δεν γνωρίζει τίποτα για τα Ιόνια νησιά! Δεν έχει ιδέα για το που βρίσκονται τα έργα στο Ιόνιο! Δεν γνώριζε καν, ότι το νοσοκομείο Ζακύνθου λειτουργεί εδώ και ένα χρόνο, παρ’ όλο που κατάγεται από τη Ζάκυνθο.

Τέλος υποψήφιος θα είναι και ο νυν Περιφερειάρχης κ. Θόδωρος Γαλιατσάτος Ανεξάρτητος, Πολιτικός μηχανικός πολλά χρόνια στην αυτοδιοίκηση. Κατά τη διάρκεια των 4,5 χρόνων στην Περιφέρεια έγιναν πολλά έργα ενώ τελείωσαν και τα ημιτελή του κ. Σπύρου.

Ο κ. Γαλιατσάτος και το επιτελείο του ήταν οι μόνοι που τόσα χρόνια έδωσαν σημασία αλλά και προτεραιότητα στην Ιθάκη. Το λιμάνι στον πίσω Αετό κοντεύει να τελειώσει, η  βραχοπροστασία πραγματοποιήθηκε ενώ από τα πρώτα έργα ήταν η απομάκρυνση του επικίνδυνο πλωτό προβλήτα του από τις Φρίκες κλπ. κλπ.

Ας δούμε τώρα την Ιθάκη.

Υποψήφιοι εδώ για τη Δημαρχεία είναι η «Λαϊκή συσπείρωση» με επικεφαλής τον κ. Νώντα Μαυροκέφαλο που υποστηρίζεται από το ΚΚΕ. Η παράταξη αυτή εκφράζει τις απόψεις και αρχές του ΚΚΕ, γνωστές σε όλους.

Ο δεύτερος υποψήφιος συνδυασμός το «Βήμα μπροστά» έχει επικεφαλής τον νύν δήμαρχο κ. Διονύση Στανίτσα!  

Ο Δυονύσης Στανίτσας ένας νέος άνθρωπος, έξυπνος, οξυδερκής, ικανός, δουλευτής, ανιδιοτελής, τίμιος. Ο Στανίτσας, και οι συνεργάτες του, παρά το νεαρό της ηλικίας του, με χαρακτηριστική εξωστρέφεια,  κατάφεραν να ενώσουν αντικρουόμενες φωνές μέχρι του σημείου η αντιπολίτευση να συναινεί σε σημαντικές για τον τόπο αποφάσεις. Μακριά από κομματικές αντιπαραθέσεις και αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα, προχώρησαν σταθερά στη δημιουργία ενός κλήματος εμπιστοσύνης.

Σημαντικό ήταν ότι κατάφεραν να ανοίξουν πόρτες Υπουργείων και να δημιουργηθούν ευήκοα ώτα. Έτσι κατόρθωσαν να επιτύχουν την επιχορήγηση της γραμμής Πάτρα-Σάμη-Ιθάκη, να επανδρώσουν το κέντρο υγείας, να τους παραχωρηθούν δημόσια κτήρια, να επανενεργοποιήσουν προγραμματικές συμβάσεις κλπ κλπ.

Οργάνωσαν τις υπηρεσίες του Δήμου έτσι ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα,  Σ’ αυτό πρέπει να συμπεριλάβουμε και την οργάνωση των οικονομικών που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των εσόδων του Δήμου κατά τουλάχιστον 700.000 €.

 Χρονίζουσες υποθέσεις όπως ο βιολογικός καθαρισμός, ο ξενώνας φιλοξενίας ηλικιωμένων (κληροδότημα Συρμή) η Μαρίνα στο Βαθύ, ο αρχαιολογικός χώρος του Αγ. Αθανασίου και πολλά άλλα, προχωρούν με γοργούς ρυθμούς και θα ολοκληρωθούν σύντομα.

Έτσι ο Στανίτσας αποδείχθηκε ο καλύτερος Δήμαρχος που είχε η Ιθάκη εδώ και δεκαετίες.

Τέλος φθάνουμε στο χωριό μας τον Πλατρειθιά

Εδώ υποψήφιοι κοινοτάρχες είναι :

Ο Λεωνίδας Διγαλέτος,  Συνταξιούχος Ηλεκτρολόγος υπερπόντιων πλοίων. Εξαίρετος συγχωριανός, πρόθυμος, εξυπηρετικός, χωρίς όμως σχετική πείρα από τοπική αυτοδιοίκηση!

Η Ζαχαρένια Γαβρίλη Συνταξιούχος ιδιωτική υπάλληλος και νυν κοινοτάρχης. Πρόθυμη εξυπηρετική και δουλευτής αλλά άτολμη και χωρίς όραμα!

Τέλος έχουμε την υποψηφιότητα του Γιάννη Ανδριανάτου (Αστραπόγιαννου) Πρώην Έπαρχου ο οποίος επέδειξε σημαντικότατο έργο το οποίο κατέκτησε με πυγμή! (Μπάρες σε όλο το οδικό δίκτυο,που έσωσαν ζωές, επισκευή και διάνοιξη δρόμων, γιατρό στο ΙΚΑ, επισκευή εντός μιας νυκτός του προβλήτα στο Κιόνι κλπ κλπ) επίσης ως πρόεδρος του κοινωφελούς ομίλου Πλατρειθιά μαζί με τους συνεργάτες του έφτιαξαν πλατείες, πλακόστρωτα, την πηγή του Καλάμου, τη βρύση στις Λίμνες κλπ κλπ. Στο ενεργητικό του επίσης είναι και το γήπεδο Βορείου Ιθάκης!

Είναι σαφές και αναμφισβήτητο ότι το έργο του Αστραπόγιαννου στο παρελθόν εγγυάται την πρόοδο του Πλατρειθιά στο μέλλον!      

Αυτά σε λίγες γραμμές για τα κριτήρια με βάση τα οποία επιλέγουμε τους υποψηφίους!

Κάποιοι θα πουν ότι τα γραφόμενα μου εμπεριέχουν ιδιοτέλεια, ιδιαίτερα τα όσα αφορούν τον τόπο μας. Εγώ όμως λέω ότι προσπάθησα να παρουσιάσω τα πράγματα όσο πιο ρεαλιστικά και αντικειμενικά μπορούσα και είμαι εδώ ανοικτός πάντα σε καλόπιστο διάλογο.

Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε υπεύθυνοι πολίτες και να επιλέγουμε με βάση μόνο το 5^ο κριτήριο! 
Μόνο έτσι ο τόπος μας και κατά προέκταση η χώρα μας, θα πάει μπροστά!

Βραχοπροστασία

ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ

ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ

      

Ποιος ήταν ο Μέγας ή Άγιος Κωνσταντίνος τον οποίο  γιορτάζουμε σήμερα μαζί με τη μητέρα του Ελένη; Τι ρόλο έπαιξε    στο χριστιανισμό και γιατί αγιοποιήθηκε ένας Ρωμαίος    Αυτοκράτορας του οποίου ο βίος υπήρξε πλήρης πολεμικών  επιχειρήσεων, συνωμοσιών, στυγνών δολοφονιών και  καιροσκοπισμού;

Βεβαίως δεν είναι δυνατόν μέσα σε λίγες γραμμές να περιγράψουμε ένα σημαντικό Ρωμαίο Αυτοκράτορα, ωστόσο θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε μερικά σημεία προς χάρη της αλήθειας.

Για να μπορέσει κανείς να δει την αλήθεια θα πρέπει να μελετήσει εμπεριστατωμένα τους ιστορικούς της εποχής.

Ένα τεράστιο σφάλμα στο χώρο της ιστορίας, που οδηγεί αυτόχρημα στην αυτοκατάργηση του ιστορικού και των ερευνών του, είναι η χρησιμοποίηση της ιστορίας με οποιεσδήποτε διασκευές της κατά το δοκούν, ώστε να χρησιμοποιείται για να αποδειχθούν πράγματα που ιστορικά δεν θεμελιώνονται. Ένα άλλο επίσης πρόβλημα είναι όχι μόνο η ιδεολογική χρήση της ιστορίας και των πηγών ακόμη, αλλά και ο ιστορικός αναχρονισμός. Να επιχειρούνται δηλαδή ερμηνείες στα ιστορικά γεγονότα και στα ιστορικά πρόσωπα μέσα από κρίσεις και προϋποθέσεις του παρόντος. 

Μιλώντας για τον Μέγα Κωνσταντίνο, ποιες είναι οι πηγές από τις οποίες αντλούμε πληροφορίες;

Ο ένας ιστορικός είναι ο φίλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου, χριστιανός Ευσέβιος, μετέπειτα επίσκοπος Καισαρείας. Ο Ευσέβιος περιγράφει τα γεγονότα της εποχής μέσα από το πρίσμα της χριστιανικής πίστης.

Ο άλλος ιστορικός είναι ο Εθνικός, Ζώσιμος. Ο Ζώσιμος έγραψε την ιστορία του μετά το θάνατο του Αυτοκράτορα και θεωρείται ως πλέον αντικειμενικός.

Ο τρίτος είναι ο Λακτάντιος, επίσης χριστιανός και δάσκαλος του Κρίσπου γιού του Κωνσταντίνου.  

Ωστόσο και οι τρείς ιστορικοί περιγράφουν τον Μεγάλο Κωνσταντίνο ως ένα στυγνό στρατιωτικό και έξυπνο πολιτικό εκείνης της εποχής και τίποτα περισσότερο.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος (Flavius Valerius Aurelius Constantinus), γνωστός και ως Κωνσταντίνος Α΄ ή Άγιος Κωνσταντίνος (στην Ορθόδοξη Εκκλησία μόνο) γεννήθηκε στη Ναϊσσό (σημερινή Νις της Σερβίας) στις 27 Φεβρουαρίου του 272 και πέθανε το 337 στη Νικομήδεια (σημερινό Ισμίτ στην Τουρκία). Ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας. Είχε θρακική-ιλλυρική καταγωγή.

 Ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 312 έως το 324 και μονοκράτορας από το 324 έως το 337.Ο Κωνσταντίνος έμεινε στην ιστορία κυρίως για τρείς λόγους:

1.   Το 313 στη σύνοδο του Μεδιολάνου, (σημερινό Μιλάνο) υπέγραψε διάταγμα ανεξιθρησκίας για πρώτη φορά στην ιστορία. Έτσι οι χριστιανοί έπαψαν να διώκονται.

2.   Μετέφερε την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας στη Κωνσταντινούπολη αντί της Ρώμης

3.   Συγκάλεσε την Α’ Οικουμενική σύνοδο στη Νίκαια της Γαλλίας η οποία υπήρξε καθοριστική για την μετέπειτα εξέλιξη της χριστιανικής θρησκείας.

Ο Κωνσταντίνος διεξήγαγε πλήθος εμφυλίων πολέμων και μέσα από συνωμοσίες, ίντριγκες, ύπουλες δολοφονίες, κατόρθωσε από απλός χιλίαρχος να ανακηρυχτεί σε αυτοκράτορα. Ο «χριστιανός» Κωνσταντίνος δεν δίστασε να δολοφονήσει μεταξύ πολλών άλλων και  τον πεθερό του Μαξιμινιανό, τον κουνιάδο του Μαξέντιο, τούς γαμβρούς του Λικίνιο και Βασσιανό. Και το χειρότερο δολοφόνησε το γιό του Κρίσπο και τη δεύτερη σύζυγο του Φάουστα. (Για το λόγο αυτό η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία δεν τον έχει ανακηρύξει ως άγιο).

Στο έργο του ο Κωνσταντίνος είχε ως συμπαραστάτη τη μητέρα του Ελένα (Flavia Iulia Helena Augusta). Τα ιστορικά γεγονότα δείχνουν ότι πίσω από κάθε ενέργεια του Αυτοκράτορα βρίσκονταν η μητέρα του Ελένα. Για παράδειγμα αυτή ήταν που τον έπεισε να πνίξει μέσα στο καυτό λουτρό την γυναίκα του Φάουστα!

Η Ελένα ήταν ταπεινής καταγωγής, κόρη ταβερνιάρη και παλλακίδα του πατέρα του Κωνσταντίνου, Κωνσταντίνου Χλωρού του Α’. Γεννήθηκε το 248 ή το 249 μ.Χ. στο Δρέπανο (σημερινή Γιάλοβα) της Βιθυνίας. Ήταν μια ιδιαίτερα δυναμική γυναίκα και επηρέαζε άμεσα τον Αυτοκράτορα. Μελέτησε το χριστιανισμό χωρίς ποτέ να βαπτιστεί (ο Ευσέβιος έχει διαφορετική άποψη).

Δική της ήταν η ιδέα του οράματος του Κωνσταντίνου, να διαδώσει το μύθο του «Εν τούτω νίκα»  (in hoc signo vinces) πριν τη μάχη του Τίβερη, που θα είχε να αντιμετωπίσει το στρατό του κουνιάδου του Μαξέντιου. Τότε ο Κωνσταντίνος είχε στις τάξεις του πολλούς χριστιανούς στους οποίους έπρεπε να δώσει κίνητρο για να πολεμήσουν σκληρά.

Ποιο ήταν όμως το κίνητρο που οδήγησε τον Κωνσταντίνο να μεταστραφεί υπέρ των χριστιανών; Η απάντηση είναι απλή και συνάγεται από τα γραφόμενα όλων των ιστορικών: Ήταν καθαρά λόγοι πολιτικοί!

Διορατικός όντας, έβλεπε την άνοδο του χριστιανισμού και αποφάσισε να συνδιαλλαχτεί με τους χριστιανούς.

Έτσι, οι χριστιανοί, πέραν της αυτονόητης αναγνώρισης και νομιμοποίησης, κέρδισαν κρατικά αξιώματα, αποκατάσταση περιουσιακών στοιχείων, οικονομικά προνόμια, απόκτηση γης, ο κλήρος φορολογική απαλλαγή, χορηγίες και δικαίωμα ιδιοκτησίας επί ναών των εθνικών. Σε αντάλλαγμα, οι χριστιανοί σταμάτησαν πλέον ν' αρνούνται την στράτευση (η οποία ήταν και το κυρίως ζητούμενο για τον Κωνσταντίνο), του παραχώρησαν δικαιοδοσία πάνω σε θεολογικά ζητήματα, καθώς και στον διορισμό επισκόπων, ενώ τον έχρισαν και ως...13ο απόστολο (ισαπόστολος). Με λίγα λόγια, ο Κωνσταντίνος ανέλαβε την προστασία και κηδεμονία της χριστιανικής πίστης.

Βεβαίως ο Κωνσταντίνος ουδέποτε έγινε χριστιανός (παρά τα όσα ψευδή αναφέρονται στα … σχολικά μας βιβλία) αντίθετα μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του θυσίαζε στον Δία (Zeus) ως Pontifex Maximus.

Όπως είπαμε παραπάνω ο Μέγας Κωνσταντίνος κήρυξε την Ανεξιθρησκία, όμως δεν επέβαλε το χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία.Αυτό το έκανε ο Θεοδόσιος ( Flavius Theodosius Augustus,) 347-395), γνωστός και ως Μέγας Θεοδόσιος.

Ο Θεοδόσιος επέβαλε το χριστιανισμό δια της βίας, κατεδάφισε και έκαψε πολλά από τα αρχαία μνημεία, κατάργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, απαγόρευσε δια θανάτου τη λατρεία των παλαιών θεών και βεβαίως χρησιμοποιούσε βασανιστήρια για να επιβάλει τη χριστιανική πίστη.

Η αρχή είχε γίνει από το δευτερότοκο γιό του Μεγάλου Κωνσταντίνου, Κωνσταντίνο τον Β’ και συνεχίσθηκε από τον έτερο γιό του, Κωνστάντιο, με την ίδρυση της Σκυθούπολης, (Beit She'an στο Ισραήλ), κέντρο στο οποίο βασανίζονταν οι Έλληνες «εθνικοί». Στη Σκυθούπολη μαρτύρησαν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες. Τα κρεματόριο της Σκυθούπολης έκλεισε από τον Αυτοκράτορα Ιουλιανό, γνωστό στα σχολικά βιβλία ως «παραβάτη». Αναβίωσε όμως επί Θεοδοσίου.

ΣΚΥΘΟΥΠΟΛΗ

Τελικά ο ολετήρας της Ελληνικής φιλοσοφίας και του Ελληνικού πνεύματος και κατά προέκταση του παγκόσμιου πολιτισμού ήταν ο Θεοδόσιος. Επέβαλε τον χριστιανικό σκοταδισμό με βία και αίμα! Δυστυχώς ακόμα και σήμερα τα σχολικά βιβλία τον αναφέρουν ως «Μέγα».

Αναρωτιέμαι ως πότε  θα χειραγωγούμαστε από το σκοταδισμό της εκκλησίας!!!

ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ

Σχηματική παράσταση του λιμανιού στο google

Ήταν χειμώνας του 1983 όταν ο τότε Υπουργός Χωροταξίας Οικισμού και Περιβάλλοντος, αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης,  μας ειδοποίησε στην Ένωση Απανταχού Ιθακησίων ότι επρόκειτο να μας επισκεφτεί. Τότε πρόεδρος της Ένωσης ήταν ο αείμνηστος Τάκης Μωραΐτης και Γενικός γραμματέας ο γράφων.  Ήρθε λοιπόν ο Αντώνης ο Τρίτσης όχι σαν υπουργός, αλλά σαν Χωροτάκτης – Πολεοδόμος και μας παρουσίασε σχέδιο λιμανιού στον πίσω Αετό. Το σχέδιο περιελάμβανε και οικισμό.

Ο Αντώνης Τρίτσης ήταν ένας απλός άνθρωπος που εργαζόταν για την κοινωνία, ένας ανθρωπιστής, οξυδερκής, με σύγχρονες αντιλήψεις και πρωτοποριακές ιδέες, ένας άνθρωπος που έβλεπε μακριά!  

Είχε προβλέψει ακόμα και την πλήρη άρση του καμποτάζ στη ναυτιλία που έγινε το 2001 (δηλαδή 9 χρόνια μετά το θάνατο του).

Φυσικά τόσο ο Πρόεδρος της Ένωσης, εγώ και τα άλλα μέλη, επικροτήσαμε και  χαιρετήσαμε αυτή την ιδέα. 

Όμως, όπως πάντα, οι κοντόφθαλμοι αντιδραστικοί του τόπου μας, συνεπικουρούμενοι από την τότε τοπική αυτοδιοίκηση, ξεσήκωσαν τον κόσμο εναντίον της  κατασκευής του λιμανιού στον πίσω Αετό!!

Κυκλοφόρησαν δε και τη φήμη ότι ο Τρίτσης εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των …Στρίτζιδων.

Τα επιχειρήματα τους ήταν ότι ο τουρίστας θα έφθανε στο πουθενά και θα … απογοητεύονταν. ‘Ένα άλλο επιχείρημα είχε να κάνει με την … ψυχολογία των ευαίσθητων που έβλεπαν το καράβι και αισθάνονταν … ασφάλεια!!!

Τα έργα προχωρούν ακάθεκτα

Έτσι ματαιώθηκε οποιαδήποτε σκέψη για κατασκευή λιμανιού στον Πίσω Αετό!

Και φθάσαμε στο 2001 όπου με νόμο του τότε υπουργού Παπουτσή καταργείται οριστικά το Καμποτάζ (προστατευτισμός), δηλαδή ο κρατικός παρεμβατισμός  στην ακτοπλοΐα προς όφελος κατοίκων των νησιών.

Η άρση του προστατευτισμού ξεκίνησε στην πραγματικότητα από το 1992 με την ντιρεκτίβα 3577/92 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά η Ελλάδα κατόρθωνε να εξαιρείται λόγο ιδιόμορφης νησιωτικής γεωμορφολογίας, μέχρι και το 2001.

Από τότε παύει να έχει λόγο το κράτος και ο πλοιοκτήτης έχει πλέον το δικαίωμα να λειτουργήσει σε όποια γραμμή θέλει και όπως θέλει!

Τότε τέθηκε θέμα προσέγγισης του πλοίου στον Πίσω Αετό (είχε τεθεί και παλιότερα χωρίς αποτέλεσμα)  και γεννήθηκε αυτόματα η ανάγκη κατασκευής λιμανιού. Οι προνοητικοί ιθύνοντες του τόπου συντάχθηκαν αμέσως με την ιδέα αυτή. 

Έτσι το 2002, ο τότε έπαρχος κ. Γιάννης Ανδριανάτος (Αστραπόγιαννος), παρουσιάζει ένα προσχέδιο θέτοντας ουσιαστικά τις «βάσεις» για την κατασκευή του λιμανιού εν μέσω βέβαια κραυγών και αντιδράσεων από τους κοντόφθαλμους συμπατριώτες μας.

Ο επόμενος έπαρχος κ. Θανάσης Λιβιτσάνης, υπέρμαχος και αυτός της κατασκευής του λιμανιού, κατορθώνει να πείσει τους ιδιοκτήτες της περιοχής κ.κ. Ο. Κωστόπουλο και Π. Γκολέμη να παραχωρήσουν μέρος από τη γη τους, δωρεάν, ώστε να μη απαιτηθούν χρονοβόρες και δαπανηρές απαλλοτριώσεις. Μεριμνεί δε και για τη σύνταξη της σχετικής μελέτης (2009)  

Το 2010 ψηφίζεται ο «Καλλικράτης» που αλλάζει την αυτοδιοικητική δομή. Δημιουργούνται οι Περιφέρειες και Περιφερειάρχης εκλέγεται ο κ. Σπύρου Σπύρου. Ο κ. Σπύρου δημοπρατεί την κατασκευή του λιμανιού, την οποία αναλαμβάνει η εταιρία ΑΤΟΜΟΝ.

Η ΑΤΟΜΟΝ όμως δεν ανταποκρίνεται στις συμβατικές υποχρεώσεις της, δημιουργεί πληθώρα προβλημάτων και τελικά εγκαταλείπει το έργο και… φεύγει! Οι τεχνικές υπηρεσίες της Περιφέρειας, έκριναν την ΑΤΟΜΟΝ αναξιόπιστη και ζητούσαν από το 2011 να αποπεμφθεί και να κηρυχθεί έκπτωτη αλλά, παραδόξως, συναντούσαν τις αντιρρήσεις του κ. Σπύρου ο οποίος έπαιρνε προφανώς άλλες εντολές από τα ανώτερα κλιμάκια της Νέας Δημοκρατίας και έτσι περνάνε τα χρόνια χωρίς να μπαίνει μπροστά η κατασκευή του λιμανιού!

Και φτάνουμε στη θητεία του κ. Θόδωρου Γαλιατσάτου ο οποίος αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, θέτει στις πρώτες προτεραιότητες του το λιμάνι του Πίσω Αετού και την υπόθεση αναλαμβάνει ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Παναγής Δρακουλόγκωνας.

 Ο κ. Δρακουλόγκωνας με την επιμονή και την εργατικότητα που τον διακρίνει αποφασίζει ότι το λιμάνι πρέπει να κατασκευασθεί, πάση θυσία! Έχει όμως να αντιμετωπίσει την κατάρα της Ελλάδας, τη γραφειοκρατία!

 Έπρεπε πρώτα, ο προηγούμενος εργολάβος να κηρυχτεί τελεσίδικα έκπτωτος και η μελέτη (η οποία είχε συνταχθεί το 2009) να μπει στο νέο ΕΣΠΑ (2014-2020), να πάει στην  αποκεντρωμένη Διοίκηση για έγκριση, και  να σταλεί για τον απαιτούμενο προσυμβατικό έλεγχο στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Στο μεταξύ αλλάζει  και η διαδικασία δημοπράτησης. Για να ξεπερασθούν όλα αυτά τα προβλήματα χρειάσθηκαν άλλα τριάμισι χρόνια.

Όμως τόσο ο αντιπεριφερειάρχης κ. Δρακουλόγκωνας όσο και ο έπαρχος κ. Σπύρος Τσιντίλας με υπομονή και επιμονή , κατορθώνουν να ξεπεράσουν το σκόπελο της γραφειοκρατίας  και το Φεβρουάριο του 2018 το έργο δημοπρατείται και το αναλαμβάνει η εταιρία SICAP ΑΕ η οποία και υπογράφει τη σχετική σύμβαση με την περιφέρεια.

Και όμως η ιστορία δεν τελειώνει καθώς θα έπρεπε να επικαιροποιηθεί και να παραταθεί η περιβαλλοντική μελέτη που χάρη στις άοκνες και συνεχείς προσπάθειες του Επάρχου, τελικά υπογράφεται και ο εργολάβος ξεκινάει το έργο τον Ιούλιο του 2018.

Η σύμβαση προβλέπει την παράδοση του έργου 700 ημέρες από την υπογραφή της, δηλαδή τον Ιανουάριο του 2020! Ωστόσο, τα έργα προχωρούν απρόσκοπτα και με συνέπεια. Η χρηματοδότηση γίνεται κανονικά και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το λιμάνι να παραδοθεί πριν το τέλος του 2019!

Εδώ ανοίγουμε μια παρένθεση για να πούμε ότι πληροφορούμαστε πως το Λιμεναρχείο προβαίνει κατά καιρούς σε ενέργειες που μπορεί να καθυστερήσουν το έργο. (οι λεπτομέρειες δεν είναι της παρούσης).  Επ’ ευκαιρία λοιπόν επισημαίνουμε σε κάθε αρχή ότι όταν πρόκειται για ένα δημόσιο κοινωφελές έργο οι αρχές θα πρέπει να βοηθούν κάθε στιγμή και όχι να παρεμβάλουν εμπόδια εφαρμόζοντας το γράμμα του νόμου. Έχουμε επανειλημμένα τονίσει ότι οι Ελληνικοί νόμοι δεν είναι ότι καλύτερο και η κατά γράμμα εφαρμογή τους διογκώνει τη γραφειοκρατία και εμποδίζει την ανάπτυξη της χώρας.

 

Το σχέδιο του λιμανιού

Το έργο λοιπόν της κατασκευής του λιμανιού στον Πίσω Αετό, έχει προϋπολογισθεί στα 6.640.000 € και το τελικό ποσό της σύμβασης θα είναι 3.728.227,19 ευρώ.

Το Λιμάνι θα καταλαμβάνει  έκταση 7.500 m² και θα περιλαμβάνει κτήριο 149m²  για τη στέγαση γραφείων, αίθουσας αναμονής, εκδοτηρίων, κλπ.

Όπως είπαμε τα έργα προχωρούν με γοργούς ρυθμούς, αυτή τη στιγμή εργάζονται δύο γερανοί ακόμα και τα Σαββατοκύριακα. Κατασκευάζονται 4 κυβόλιθοι (blocks) ημερησίως. Συνολικά θα κατασκευασθούν  και θα ποντιστούν 412 κυβόλιθοι.

Ήδη ο νέος προβλήτας είναι έτοιμος και το καράβι αράζει εκεί από τις 23 Απριλίου. Μάλιστα ο πρώτος που κατέβηκε στο νέο προβλήτα ήταν ο Αντιπεριφερειάρχης κος Παναγής Δρακουλόγκωνας ο οποίος δηλώνει αργότερα στο facebook τα εξής: «ΠΙΣΑΕΤΟΣ,χθες το απόγευμα…Επιβάτες και οχήματα αποβιβάζονται στο νέο λιμάνι του νησιού…

Ακομα ενα εργο που «δεν θα γινόταν ποτε»,αλλα ολοκληρώνεται απο την περιφερειακή αρχή της ΑΝΑΣΑ…
Τα καλα νέα για την Ιθακη δεν σταματούν εδω…Καλορίζικο!!!»

Έμελλε να περάσουν 37 χρόνια για να πραγματοποιηθεί το λιμάνι από τότε που ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης έριξε την ιδέα. «Κάλιο αργά παρά ποτέ»

Επιτέλους η Ιθάκη αποκτά μια σημαντική υποδομή, που θα συμβάλει στην αύξηση του τουρισμού και στην γενική ανάπτυξη του νησιού.

Ωστόσο ακόμα και σήμερα υπάρχουν κάποιοι πού εξακολουθούν να μη θέλουν το λιμάνι με τον ισχυρισμό ότι ο τουρίστας φθάνει στο πουθενά και απογοητεύεται. Περιττό να τονίσουμε ότι το επιχείρημα αυτό είναι σαθρό. Η ικανοποίηση του τουρίστα προέρχεται από άλλα πράγματα όπως οι τιμές σε σχέση με την ποιότητα, η εξυπηρέτηση, η καθαριότητα, οι συγκοινωνίες, το καλό και προσιτό φαγητό, η διασκέδαση, η ιστορία, κλπ κλπ.) και ποτέ από την πρώτη εντύπωση.

Το φυσικό λιμάνι του Βαθέως θα μπορέσει να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για τις μικρές θαλαμηγούς  και μελλοντικά σαν χώρος αποβίβασης επιβατών από τα κρουαζιερόπλοια.

Η Ιθάκη έχει όλα εκείνα τα απαιτούμενα στοιχεία για να αποτελέσει ένα από τα πλέον αξιόλογα τουριστικά θέρετρα με τουριστική περίοδο που θα αρχίζει από τον Μάιο και θα τελειώνει τον Οκτώβριο.   

.

Στο νέο προβλήτα!

   

“NYEΠI” ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΟΥ ΜΠΑΛΙ

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, συνήθως, παρουσιάζω εικόνες από το μεγαλύτερο καρναβάλι του κόσμου, αυτό του Ρίο ντε Ζανέιρο!      Εφέτος θα παρουσιάσω ένα περίεργο καρναβάλι, αυτό που γίνεται στο Μπαλί της Ινδονησίας και στο οποίο έτυχε να βρεθούμε.

Το Nyepi (σημαίνει "Ημέρα Σιωπής") είναι η ημέρα που οι  Μπαλινέζοι τιμούν το Isakawarsa (Saka νέο έτος) πού  με το ημερολόγιο των Μπαλινέζων, το 2019, πέφτει στις 7 Μαρτίου.

Πρόκειται για μια Ινδουιστική γιορτή που γιορτάζεται κυρίως στο Μπαλί της Ινδονησίας. Διαρκεί 6 ολόκληρες μέρες.

Τα έθιμα ξεκινούν τρεις ημέρες πριν την ημέρα της σιωπής, με πολύχρωμες λιτανείες, γνωστές ως Melasti. Οι πομπές αυτές ξεκινούν από τους ναούς των χωριών και κατευθύνονται προς τις ακτές, όπου σημειώνονται τελετές εξαγνισμού.

Την πρώτη μέρα λαβαίνουν χώρα τελετές σπονδών στις παραλίες. Κοπέλες και νεαροί άνδρες μεταφέρουν στο κεφάλι τους καλάθια με φρούτα και λουλούδια που εναποθέτουν στους βωμούς.

Τις επόμενες δύο διώχνονται τα κακά πνεύματα με θορύβους κροτίδες και καρύδες γεμάτες με μπαρούτι που σκάνε.

Την τέταρτη ημέρα δηλαδή την παραμονή του Νυέπι γίνεται η μεγάλη παρέλαση των ogoh-ogoh, ένα είδος καρναβαλιού των Ινδουιστών, με αμφιέσεις και είδωλα εμπνευσμένα από τη Ραμαγιάνα, ένα από τα δύο μεγαλύτερα Ινδουιστικά έπη.

Η Ραμαγιάνα, προβάλει έναν ιδεώδη ανθρώπινο τύπο καθορίζοντάς του τις υποχρεώσεις του έναντι των γονέων του, των συνανθρώπων του, των κατωτέρων του, αλλά και προσδιορίζοντας την ορθή διοίκηση ενός κράτους και την ειρηνική ζωή της κοινωνίας. Εξυμνείται η τιμή, η καλοσύνη, η αλήθεια ως οι μόνοι δρόμοι που οδηγούν στον Θεό. 

Ο ιδεώδης αυτός ανθρώπινος τύπος ενσαρκώνεται από τον ημίθεο Ράμα ο οποίος υφίσταται πολλές περιπέτειες από τη στιγμή που ενώ ζούσε ευτυχισμένος με τη σύζυγό του Σίτα, του την άρπαξε ο κακός δαίμονας Ραβάνα και την μετέφερε στο παλάτι του. Την απελευθερώνει με τη βοήθεια των πιθήκων και του βασιλιά τους….

Τα τεράστια μυθικά είδωλα, ogoh-ogoh, φτιάχνονται περίτεχνα από ομάδες νεαρών Μπαλινέζων που χρησιμοποιούν μπαμπού και πεπιεσμένο χαρτί σε ένα ανταγωνισμό μεταξύ τους. Οι ίδιοι τα μεταφέρουν με τα χέρια στην παρέλαση που λαμβάνει χώρα υπό το βλέμμα των ντόπιων πιστών και των τουριστών. Την παρέλαση συνοδεύουν πανέμορφες κοπέλες που χορεύουν τους παραδοσιακούς χορούς των δαχτύλων. Τα πυροτεχνήματα και οι κροτίδες δίνουν και παίρνουν για να εκδιωχθούν ο κακός δαίμονας Ραβάνα και οι συν αυτώ.  Η γιορτή κρατάει μέχρι τις πρωινές ώρες όπου και ανάβεται μια μεγάλη φωτιά και καίγονται τα είδωλα.

Αμέσως μετά το κάψιμο, αρχίζει το Νυέπι, η ημέρα δηλαδή της σιωπής. 

Το Nyepi, είναι δημόσια αργία στην Ινδονησία, είναι για το Μπαλί μια μέρα σιωπής, νηστείας, διαλογισμού και περισυλλογής. Το Nyepi είναι η Πρωτοχρονιά των Ινδουιστών του Μπαλί και είναι κινητή γιορτή καθώς το ημερολόγιο των Μπαλινέζων είναι Σεληνιακό.

Η σιωπή διαρκεί από τις 6 το πρωί μέχρι τις 6 το πρωί της επομένης, και όπως είπαμε, είναι το 24ωρο της περισυλλογής και του διαλογισμού. Τα πάντα είναι κλειστά, απαγορεύεται κάθε είδους κίνηση στους δρόμους ή στις παραλίες. Ακόμα και το αεροδρόμιο παραμένει κλειστό. (Το μοναδικό μέρος στον κόσμο που κλείνει το διεθνές αεροδρόμιο του για 24 ώρες) Τα φώτα είναι χαμηλά και απαγορεύονται οι θόρυβοι και οι φωνασκίες.

Παρόλο που το Nyepi είναι κατά κύριο λόγο εορτή των ντόπιων Ινδουιστών, ακόμα και οι ξένοι τουρίστες περιορίζονται στα ξενοδοχεία τους και δεν επιτρέπεται να βγουν έξω. Η μετακίνηση επιτρέπεται μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.

Η 6^η και τελευταία ημέρα του Νυέπι είναι η ημέρα της συμφιλίωσης όπου αυτοί που είχαν διαφορές μεταξύ τους τις ξεχνούν αγκαλιάζονται και φιλιούνται και σπένδουν από κοινού στους Θεούς τους! 

 Οι φωτογραφίες που παραθέτω δίνουν μια ιδέα από αυτό το «καρναβάλι» των Μπαλινέζων

Είμαστε τυχεροί να ζήσουμε αυτή την ξεχωριστή μέρα τόσο από την εσωτερική της άποψη με την μορφή του διαλογισμού και την άνοδο σε ανώτερα πνευματικά επίπεδα όσο και την κάθοδο στον κόσμο των ορέξεων και των παθών. 

Φωτογραφίες: από Δημοσθένη Συρμή

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΙΘΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

     Μη περιμένετε το παρακάτω κείμενο να αναφέρεται  σε κοινοτοπίες του του στυλ : «Ο Δήμαρχος Ιθάκης  συνοδευόμενος από τον αντιδήμαρχο τον….μπλα μπλα…»

     

     Πράγματι ήρθε ο Δήμαρχος Διονύσης Στανίτσας στην Αθήνα μαζί με συνεργάτες του όχι για να τους πουν μπράβο οι Ιθακήσιοι των Αθηνών, για το τεράστιο έργο που έχουν επιτύχει, αλλά κυρίως για να αφουγκρασθούν τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις ιδέες των συμπατριωτών μας.

     Με τρόπο ταπεινό και ευπροσήγορο εξήγησαν το έργο που έγινε στο νησί μας το χρόνο που μας πέρασε.

Θα σταθώ σε μερικά σημεία αυτού του έργου τα οποία θεωρώ πολύ σημαντικά!

     Ίσως το μεγαλύτερο κατόρθωμα του Στανίτσα και των συνεργατών ήταν το ότι, με χαρακτηριστική εξωστρέφεια,  κατάφεραν να ενώσουν αντικρουόμενες φωνές μέχρι του σημείου η αντιπολίτευση να συναινεί σε σημαντικές για τον τόπο αποφάσεις. Μακριά από κομματικές αντιπαραθέσεις και αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα, προχώρησαν σταθερά στη δημιουργία ενός κλήματος εμπιστοσύνης.

     Το δεύτερο σημαντικό ήταν ότι κατάφεραν να ανοίξουν πόρτες Υπουργείων και να δημιουργηθούν ευήκοα ώτα, με την αμέριστη βοήθεια της Βουλευτού του Νομού κας Αφροδίτης Θεοπευτάτου. Έτσι κατόρθωσαν να επιτύχουν την επιχορήγηση της γραμμής Πάτρα-Σάμη-Ιθάκη, να επανδρώσουν το κέντρο υγείας, να τους παραχωρηθούν δημόσια κτήρια, να επανενεργοποιήσουν προγραμματικές συμβάσεις κλπ κλπ.

     

     Ένα τρίτο επίτευγμα ήταν η οργάνωση των υπηρεσιών του Δήμου έτσι ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα, την οποία μάλιστα, ενίσχυσαν με εθελοντική εργασία. Σ’ αυτό πρέπει να συμπεριλάβουμε και την οργάνωση των οικονομικών που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των εσόδων του Δήμου κατά τουλάχιστον 700.000 €.

     Χρονίζουσες υποθέσεις όπως ο βιολογικός καθαρισμός, ο ξενώνας φιλοξενίας ηλικιωμένων (κληροδότημα Συρμή) η Μαρίνα στο Βαθύ, ο αρχαιολογικός χώρος του Αγ. Αθανασίου και πολλά άλλα, προχωρούν με γοργούς ρυθμούς και θα ολοκληρωθούν σύντομα.

     Τέλος ο Δήμαρχος και οι συνεργάτες του, απάντησαν καίρια και εμπεριστατωμένα σε ερωτήματα συμπατριωτών μας.

Θεωρώ την παρουσίαση και τη συζήτηση που έγινε, άψογη από κάθε πλευρά και οφείλω να ομολογήσω ότι τόσο έργο στην Ιθάκη είχαμε να δούμε εδώ και πολλές δεκαετίες και μάλιστα εν μέσω των εξαιρετικά δύσκολων συνθηκών της οικονομικής κρίσης!

     Πριν κλείσω, να επισημάνω, την άψογη οργάνωση από πλευράς Ένωσης Απανταχού Ιθακησίων και να επισημάνω επίσης, ότι τη συνάντηση τίμησε με την παρουσία του ο καθηγητής κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος και βέβαια η Βουλευτής κα. Αφροδίτη Θεοπευτάτου.

     Πολύ κακή εντύπωση μου έκανε η υποψήφια της Ν.Δ. για την Περιφέρεια κα. Ρόδη Κράτσα η οποία μπήκε στην αίθουσα με ύφος 500 καρδιναλίων, αγνόησε την βουλευτή, που από στοιχειώδη ευγένεια έπρεπε να χαιρετήσει  και έφυγε αφού στο λογίδριο της μας εξέφρασε … το ενδιαφέρον της για την Ιθάκη!!!! (αμφιβάλω αν πριν ήξερε που πέφτει το νησί μας!!!).