ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ

           Χθες από το πρωί έβρεχε ραγδαία. Αποτέλεσμα ήταν όπως πάντα οι δρόμοι να μεταβληθούν σε ποτάμια και τα νερά να τρέχουν ανεξέλεγκτα ένεθε κακείθεν.

          Οι «παλαιοί» ήξεραν τι έκαναν όταν έφτιαχναν τις σούδες και τα χαντάκια. Τότε περπατούσες σε χωματόδρομο μεν χωρίς όμως το πόδι σου να μπαίνει στο νερό. Τώρα περπατάς στην άσφαλτο όπου το νερό φτάνει, σε μερικά σημεία, τους 20 πόντους. Βλέπετε, κάτι τα καλώδια του ΟΤΕ, κάτι οι σωλήνες της ύδρευσης, κάτι οι κολώνες της ΔΕΗ και βέβαια η ανυπαρξία του Δήμου κατάντησαν τους δρόμους ποτάμια.

         

           Πριν τρεις-τέσσαρες μήνες ήρθε ο ΟΤΕ τοποθέτησε μια κολώνα μέσα στο χαντάκι του δρόμου μπροστά στο σπίτι μου. Έκλεισε τον αγωγό του πάρκιν  μου ρίχνοντας μπόλικο μπετόν και τώρα τα νερά άλλαξαν κατεύθυνση και καταλήγουν στην αυλή του παρακάτω σπιτιού.

          Πιο κάτω κτίσθηκε πρόσφατα μια οικία. Η ράμπα που οδηγεί από το δρόμο προς την οικία έκλεισε παντελώς το χαντάκι του δρόμου. Καμία μέριμνα να περάσουν ένα σωλήνα από κάτω!!! 

          Και καλά οι ανεγκέφαλοι του ΟΤΕ και οι συμφεροντολόγοι ιδιοκτήτες!!  Ο Δήμος που είναι, να αναγκάσει τον ΟΤΕ να τοποθετήσει σωστά την  κολώνα και να υποχρεώσει τους ιδιοκτήτες του σπιτιού να φτιάξουν αγωγό κάτω από τη ράμπα;

          Η Αντιδήμαρχος κα Ραυτοπούλου, υπεύθυνη για θέματα Βορείου Ιθάκης, περνάει κάθε μέρα από μπροστά, δεν είδε τίποτα;

Η ΡΑΜΠΑ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΧΑΝΤΑΚΙ

          Όμως ακούστε το χειρότερο! Μπροστά στο σπίτι Γαλάτη στον Πλατρειθιά, υπήρχε υπόνομος όμβριων ανέκαθεν. Θυμάμαι που είμαστε μικροί και παίζαμε κρυφτό μέσα στον χτιστό με πέτρες υπόνομο. Ο υπόνομος πέρναγε κάτω από το δρόμο διέσχιζε ένα μικρό κομμάτι 75m² , σε μήκος  περίπου μέτρων, αμφισβητούμενης ιδιοκτησίας, στη συνέχεια διέσχιζε το χωράφι μου, σε μήκος 200 μέτρων και κατέληγε στο ποτάμι.

          Η κυρία που διεκδικεί το μικρό κομμάτι των 75m² συμφώνησε με την κα Αντιδήμαρχο η οποία έδωσε εντολή, περί μήνα Αύγουστο και έκλεισαν τη σούδα των 5 μέτρων, βουλώνοντας τον υπόνομο που ήταν εκεί 150 και πλέον χρόνια (Αγγλική κατασκευή).

          Αποτέλεσμα: με τη νεροποντή τα νερά μη έχοντας πλέον διέξοδο προς το ποτάμι τρέχουν στο δρόμο και μέσα στο ισόγειο της οικίας Γαλάτη, το οποίο βέβαια πλημμύρισε καταστρέφοντας έπιπλα συσκευές και ότι άλλο υπήρχε εκεί.

ΟΙΚΙΑ ΓΑΛΑΤΗ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΜΕΝΗ

           Δεν γνωρίζω αν οι πληγέντες θα υποβάλλουν μηνύσεις και αγωγές αποζημίωσης, τόσο κατά της φερόμενης ως ιδιοκτήτριας, όσο και κατά της αντιδημάρχου και δεν με ενδιαφέρει.

          Εκείνο όμως που ενδιαφέρει όλους μας, είναι οι δράση και οι πράξεις αυτών που εκλέχθηκαν για να προασπίσουν αυτό τον τόπο.

ΔΕΣΤΕ ΠΩΣ ΤΡΕΧΟΥΝ ΤΑ ΝΕΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΘΙΑ

            Το να κλείνεις ένα υπόνομο που κατασκευάσθηκε από τους Άγγλους τον 19 Αιώνα για να παίρνει τα νερά και να τα οδηγεί στο ποτάμι, είναι σοβαρό έγκλημα!

          Η κα Αντιδήμαρχος Ελένη Ραυτοπούλου φέρει τεράστια ευθύνη όχι μόνο για το ότι πλημμύρισε η οικία Γαλάτη αλλά για την καταστροφή των παρακειμένων περιουσιών καθώς και για ενδεχόμενα ατυχήματα που μπορεί να συμβούν γιατί, όπως είπαμε, ο δρόμος έχει μεταβληθεί πλέον σε ποτάμι.

Η ΣΟΥΔΑ ΑΝΟΙΞΕ ΜΕ ΑΜΕΣΗ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

          Ποιος όμως θα ζητήσει ευθύνες από την κυρία αυτή;

Θα μου πείτε εδώ άλλοι κατέστρεψαν τον τόπο, διέλυσαν μια ολόκληρη χώρα μας κατάντησαν ζητιάνους και εμείς όχι μόνο δεν τους αποδίδουμε ευθύνες αλλά συνεχίζουμε…. να τους ψηφίζουμε!

          Θα μας γίνουν άραγε οι συμφορές μάθημα; Γιατί στους ανόητους δεν διδάσκει ο λόγος αλλά η συμφορά. Έτσι έλεγε ο Δημόκριτος το 400 π.χ. «Νηπίοισιν ου λόγος, αλλά ξυμφορή γίνεται διδάσκαλος».

           Και εδώ θα επισημάνουμε την άμεση ανταπόκριση του Δήμαρχου: σε αντίθεση με την αντιδήμαρχό του, αντιλαμβανόμενος το πρόβλημα έστειλε χωρίς δεύτερη συζήτηση τη μπουλντόζα του Δήμου και άνοιξε τη σούδα!

          Αν οι ασυνείδητοι και ατομιστές ιδιοκτήτες κομματιών γης δεν καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν και γείτονες, τότε πρέπει κάποιος να τους το επιβάλει. Το ρόλο αυτό στις πολιτισμένες χώρες τον έχει ο Δήμος. 

ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΞΕΒΑΝΗ

           Χθες, 28^η Οκτωβρίου επέτειο τιμής των Ελλήνων που έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία αυτής της χώρας συντελέσθηκε ένα έγκλημα κατ’ αυτής της Ελευθερίας!

          Συνέλαβαν αυτόν που τολμάει ακόμα να λέει την αλήθεια.

          Ο Κώστας Μπαξεβάνης έκανε το αυτονόητο καθήκον του κάθε δημοσιογράφου: Έφερε στο φως αυτά που εδώ και δύο σχεδόν χρόνια το κράτος (;) όχι μόνο επίσημα θα έπρεπε να είχε δημοσιοποιήσει αλλά με τα στοιχεία αυτά να κλείσει στη φυλακή τα λαμόγια που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση.

          Όμως δεν το έκανε! Το τσιπάκι με τη  λίστα Laggard γύριζε από τσέπη σε τσέπη έφτασε και μέχρι τη δικαιοσύνη (;) αλλά τίποτα περισσότερο.

          Και διώκουν τώρα έναν από τους ελάχιστους πραγματικούς δημοσιογράφους που απέμειναν σε τούτη τη ριμαδιασμένη χώρα.  Και τον διώκουν με ένα τρόπο που θαλεγε κανείς ότι διέπραξε το μεγαλύτερο έγκλημα!!

          Ο George Orwell έλεγε: «Δημοσιογραφία είναι να δημοσιεύεις αυτά που ο άλλος δεν θέλει να δημοσιευθούν…οτιδήποτε άλλο είναι δημόσιες σχέσεις».  

  

           

           Συμμέτοχος στο έγκλημα κατά της ελευθερίας και η δικαιοσύνη!!

          Δεν ορίζεται η Δημοκρατία από τον σαφή διαχωρισμό των εξουσιών;  Εδώ για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν οι εισαγγελικές αρχές εκτελούν πιστά τις εντολές των πολιτικών αντί να τους ελέγχουν?

          

           Μήπως αντί του ανθρώπου που τόλμησε να πει την αλήθεια, θα έπρεπε να είχαν συλλάβει το Βενιζέλο τον Παπανδρέου τον Παπακωνσταντίνου και όλο τον συρφετό αυτών που έχουν τόσο την πολιτική, όσο και την ποινική ευθύνη για τη σημερινή κατάπτωση της Ελλάδας;

            

           Μήπως αντί του Κώστα Μπαξεβάνη θα έπρεπε ο Εισαγγελέας, να καλέσει τον υπουργό οικονομικών της πτώχευσης των Ελλήνων, για να δώσει εξηγήσεις για τα 2.500.000 Ευρώ που δηλώνει, όταν τόσοι και τόσοι συμπατριώτες μας πεθαίνουν από την πείνα; 

 

Επιτέλους ως πότε θα τα ανεχόμαστε όλα αυτά;

Επιτέλους πότε θα ξυπνήσουμε;

Επιτέλους πότε θα αποφασίσουμε να αφήσουμε το βόλεμα στον καναπέ;

Επιτέλους τι περισσότερο περιμένουμε για να βγούμε στους δρόμους; 

ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 40 ΣΑΣ ΖΗΤΩ ΣΥΓΝΩΜΗ

                                                                                                                          του Δημοσθένη Συρμή

Ανώνυμοι και επώνυμοι ήρωες της εποποιίας του 40 που ακόμα ζείτε και σε σας που πεθάνατε για τη λευτεριά αυτού του τόπου, εγώ ένας ασήμαντος πολίτης αυτής της χώρας σας ζητάω ταπεινά συγνώμη.

Ναι! Σε σας που εναντιωθήκατε στη φασιστική πρόκληση με το περίφημο ΟΧΙ του 40.

Σας τιμούμε, εσάς και όσους έδωσαν τη ζωή τους για να μείνει η πατρίδα μας ελεύθερη, εσάς που βασανισθήκατε και πεθάνατε στην αντίσταση κατά του κατακτητή.

Στους πανηγυρικούς της ημέρας σας ορκίζονται πως το ίδιο και εμείς θα πράξουμε αν ποτέ βρεθούμε σε τέτοια θέση γιατί δεν ξεχνάμε ποτέ πως είμαστε απόγονοι Μαραθωνομάχων και Σαλαμινομάχων, του Λεωνίδα και του Παλαιολόγου του Κολοκοτρώνη και του Διάκου του Οδυσσέα της Ιθάκης,… όμως σας λένε ψέματα!!!         

………….

 Ήταν τρεις το πρωί της 28^ης Οκτωβρίου 1940, όταν ο Ιταλός πρέσβης επέδιδε το τελεσίγραφο στον τότε πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά:

Ή επιτρέπει η Ελλάδα τη διέλευση και παραμονή των Ιταλικών στρατευμάτων στη χώρα μας ή το λόγο θα έχουν τα όπλα. Και τότε ο πρωθυπουργός  είπε μια μοναδικά απλή λέξη: ΟΧΙ.

Μα δεν ήταν μόνο τα χείλη του Μεταξά που έλεγαν το ΟΧΙ. Ήταν τα χείλη η καρδιά και η ψυχή του κάθε Έλληνα σε κάθε γωνιά αυτής της χώρας, που βροντοφώνησαν το ΟΧΙ.

Την ώρα πού σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη είχε υποκύψει και  στέναζε κάτω από τη μπότα του κατακτητή, στη μικρή Ελλάδα  αντηχούσε απ΄ άκρη σ’  άκρη το, ΟΧΙ στην παράδοση ΟΧΙ στην  υποδούλωση, ΟΧΙ στη σκλαβιά, θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε.

Και ξεσηκώθηκαν οι Έλληνες, με τραγούδια και ενθουσιασμό να πάνε στο μέτωπο και ν’ αντιτάξουν τα στήθια τους, για μια ακόμα φορά στην επιδρομή του εχθρού.

Μια χούφτα Έλληνες, με λιγοστά και παρωχημένης τεχνολογίας όπλα, έμελλε να αναχαιτίσει τον πανίσχυρο Ιταλικό στρατό με τους 8 εκατομμύρια λογχοφόρους, τα μηχανοκίνητα και τα αεροπλάνα.

Ο φασίστας Μουσολίνι πίστευε πως η κατάχτηση της Ελλάδας ήταν περίπατος. Ξέχασε όμως πώς τη χώρα αυτή την υπερασπίζονται απόγονοι του Λεωνίδα του Ανδρούτσου και του Διάκου.

Ξέχασε ότι η ύλη είναι ανίσχυρη μπροστά στο πνεύμα.

«Η μεγαλοσύνη στα Έθνη δεν μετριέται με το στρέμμα, αλλά με της καρδιάς το πύρωμα και με το αίμα».

Και βλέπει τις πάνοπλες, περήφανες, στρατιές του να συντρίβονται και να υποχωρούν άτακτα. Μια ολόκληρη αυτοκρατορία νικιέται από μια χούφτα Έλληνες.

Κορυτσά, Πόγραδετς, Πρεμετή, Αργυρόκαστρο, Αγ. Σαράντα,  Χιμάρα, πέφτουν το ένα μετά το άλλο στα χέρια των Ελλήνων.

Ο φασίστας ξεφτιλίζεται!

Ο κόσμος ολόκληρος παρακολουθεί, με κομμένη την  ανάσα, το θαύμα της Ελληνικής ψυχής. Και τότε είναι που το ΒΒC μεταδίδει τη φράση του Τσόρτσιλ:

«We used to believe that Greeks fight like heroes now we believe that heroes fight like Greeks». Πιστεύαμε πως οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, τώρα πιστεύουμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.

 Έξη ολόκληρους μήνες αντέχουν οι Έλληνες παλεύοντας σαν τα λιοντάρια, ενάντια στον εχθρό, μέχρι τον Απρίλη του 41, όταν 24 μηχανοκίνητες Γερμανικές μεραρχίες υποστηριζόμενες από τα φοβερά στούκας, εισβάλουν σε κάθε γωνιά των συνόρων μας και πατούν τα χώματα μας. Ο αγκυλωτός σταυρός βεβηλώνει τον ιερό βράχο της Ακρόπολης. 

 Όμως εκείνοι οι Έλληνες δεν νικήθηκαν.

 Δεν σταμάτησαν ποτέ τον αγώνα για τη λευτεριά. Ανάμεσα στη πείνα, τις στερήσεις, τη διαφθορά των συνειδήσεων, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις εκτελέσεις, οργανώνουν την μια και ενιαία Εθνική  Αντίσταση, φέροντας καίρια πλήγματα κατά του εχθρού.

Και ο αγώνας δικαιώνεται γιατί ο κόσμος καταλαβαίνει πως ο εχθρός δεν είναι αήττητος και εμψυχώνεται, για να φτάσουμε στην απελευθέρωση του 44.  

Στα βουνά της Αλβανίας, αλλά και στη συνέχεια, εκείνοι οι Έλληνες έδειξαν στην ανθρωπότητα πώς η υπεροχή δεν ανήκει στο πλήθος αλλά σ’ αυτούς που λατρεύουν τη λευτεριά και την ανεξαρτησία. Η νίκη δεν ανήκει στα κανόνια αλλά σε κείνους που έχουν το θάρρος και την τόλμη, τις μεγάλες παραδόσεις και τις υψηλές αξίες.        

Για την Ελληνική φυλή η ύψιστη αξία είναι η ελευθερία. Είναι το στοιχείο εκείνο που κάνει τον άνθρωπο να διαφέρει απ’ τα ζώα. Η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης είναι η αναγκαία συνθήκη για τη δημιουργία του πολιτισμού και των πανανθρώπινων αξιών.

 Η μακραίωνη Ιστορία μας  είναι γιομάτη από αγώνες για τη διατήρησή της.  Η άσβεστη και ακοίμητη φλόγα της λευτεριάς καίει σε κάθε Ελληνικό κύτταρο από τα πανάρχαια χρόνια.

Το σύνθημα «ελευθερία ή θάνατος» κυριάρχησε στους αιώνες μέσα στην Ελληνική ψυχή.

Αυτή ή φλόγα κι’  αυτό το σύνθημα ήταν που οδήγησε τους Έλληνες να  πολεμήσουν ενάντια στις δύο πανίσχυρες σκοτεινές δυνάμεις. Και νίκησαν, νίκη λαμπρή και ένδοξη.   

Και έτσι το ΟΧΙ, οι νίκες που ακολούθησαν και ο αγώνας ενάντια στον κατακτητή, γράφτηκαν με χρυσά γράμματα όχι στην Ελληνική μόνο, αλλά στην παγκόσμια Ιστορία αφήνοντας μας μια ιερή παρακαταθήκη:

Να μείνουμε άγρυπνοι φρουροί της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

 Όμως φαίνεται πως μέσα στα 72 χρόνια, που πέρασαν από τότε, αλλοτριωθήκαμε. Δεν έχουμε καμίά απολύτως σχέση με σας που πολεμήσατε. Είμαστε έρμαια της παγκοσμιοποίησης και της διεθνούς  αλλοτρίωσης του καιρού μας.

Ξεχάσαμε το παρελθόν μας! Ξεχάσαμε ότι είμαστε απόγονοι Λεωνίδιδων και Κολοκοτρωναίων. Η ιερή παρακαταθήκη των αγώνων του 40-44 πήγε περίπατο.

Ο Λεωνίδας και οι τρακόσοι χάθηκαν.

Οι Εφιάλτες πλέον κυριαρχούν και είναι έτοιμοι να παραδώσουν τη χώρα στο 4^ο Ράιχ. Έτσι απλά όπως έκανε ο Δανός βασιλιάς που παράδωσε το στέμμα του στο μοτοσικλετιστή του Χίτλερ.

Και εμείς οι Νεοέλληνες κοιμόμαστε το ύπνο του δικαίου, αποχαυνωμένοι και υπνωτισμένοι από Πρετεντέριδες και Τρέμες, χαμένοι ανάμεσα στo Φραπέ και στα Facebooks.

Αντί να πάρουμε τα όπλα ενάντια στους κατακτητές του 4^ου Ράιχ  και των προδοτών της εσωτερικής τρόικας, απολαμβάνουμε φραπέ βλέποντας στο κουτί τους σύγχρονους Γκεμπελίσκους να μας εξηγούν γιατί πρέπει να παραδοθούμε στα Τραπεζιτικά, Νεοναζιστικά συμφέροντα.

Οι τροικανοί σήμερα μας φέρνουν, με τη συνεργασία των προδοτών Ελλήνων συνεργατών τους, μια νέα κατοχή με όλα τα χαρακτηριστικά εκείνης του 40, με εξαίρεση ίσως τους σκοτωμούς και προσπαθούν να μας πείσουν ότι έτσι θα είναι καλύτερα για τη ζωή μας το ίδιο δηλαδή που έκανε τα ξημερώματα της 28^ης Οκτωβρίου του 40 ο Ιταλός πρεσβευτής Εμμανουέλε Γκράτσι.

Μόνο που τότε ο Πρωθυπουργός Μεταξάς είπε ΟΧΙ και οι Έλληνες εκείνοι ξεσηκώθηκαν και πήραν τα όπλα, ενώ σήμερα ο Πρωθυπουργός Σαμαράς και συνεργάτες του λένε ναι και εμείς οι Νεοέλληνες απολαμβάνουμε (ως πότε όμως;) το φραπέ μας. 

Σας ντροπιάζουμε ήρωες του 40!  Και γι’ αυτό, εγώ ο ασήμαντος Έλληνας αισθάνομαι την ανάγκη να σας ζητήσω ταπεινά ΣΥΓΝΩΜΗ  

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!

ΧΘΕΣ ΕΒΛΕΠΑ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ ΦΟΡΑ ΤΟΥΣ «300 ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ» TOY ZACK SNYDER

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ; ΧΑΘΗΚΑΝ ΕΝΤΕΛΩΣ;

ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΥΤΗ.

ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ!!! ΤΟ ΕΙΧΕ ΡΩΤΗΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ CNN ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ, ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΟΤE ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ;

ΑΣ ΠΑΨΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΜΑΙΑ ΤΩΝ ΠΑΠΑΓΑΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ! ΑΥΤΟΙ ΤΑ ΤΡΩΝΕ, ΕΜΕΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!

ΩΣ ΠΟΤΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ; 

    

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ !!!

Ο ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/10 ΣΤΙΣ 2 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΣΤΗ ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ «ΣΤΕΚΙ»

ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ

Για την Εκλογική Περιφέρεια Κεφαλονιάς – Ιθάκης που εποπτεύει βουλευτικά, αναχωρεί σήμερα (18/10/2012) ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ.

Θα είναι η πρώτη του περιοδεία στην Ιθάκη όπου θα συναντήσει κατ’ αρχήν την Έπαρχο Σμαράγδα Σαρδελή  και στη συνέχεια, θα μιλήσει με παράγοντες, κατοίκους και εμπορευόμενους του νησιού.

Στην Κεφαλονιά θα είναι η  δεύτερη περιοδεία η οποία θα περιλαμβάνει:

1.Επισκέψεις σε Αργοστόλι, Ληξούρι, Φισκάρδο και Πόρο.

2.Συναντήσεις με τον Διοικητή του Νοσοκομείου Αργοστολίου και τον Αστυνομικό Διευθυντή Κεφαλονιάς.

3.Συναντήσεις με φορείς του νησιού όπως των εμπόρων, των αγροτοσυνεταιριστών κλπ.

Επίσης, Παρασκευή βράδυ θα προσκυνήσει το σκήνωμα του Αγίου στην Εκκλησία του Αγίου Γερασίμου, παραμονή της εορτής του.

Σημειώνεται ότι στις επίσημες εκδηλώσεις του Σαββάτου για την εορτή του Αγίου Γερασίμου, τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ θα εκπροσωπήσουν οι Πολιτευτές του νησιού, δεδομένου ότι ο Τέρενς Κουίκ πρέπει το μεσημέρι της ίδιας μέρας να παραστεί στο φιλολογικό μνημόσυνο του αείμνηστου καθηγητή και προσωπικού του φίλου Νεοκλή Σαρρή που διοργανώνει στην Αθήνα ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών.

Την Παρασκευή το απόγευμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ θα έχει συνάντηση εργασίας με τους Πολιτευτές, τον Πρόεδρο και τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής της Εκλογικής Περιφέρειας Κεφαλονιάς-Ιθάκης.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΡΕΙΘΙΑ

Ιμπρεσιονιστικοί πίνακες;

 Όχι: Ηλιοβασίλεμα μετά τη βροχή από το σπίτι μου στον Πλατρειθιά. Εδώ η φύση μιμείται την τέχνη.

Εικόνες καταπληκτικές που πράγματι θυμίζουν ιμπρεσιονιστικούς πίνακες.

Η φύση της Ιθάκης τελικά ξεπέρασε τον Claude Monet.

Natura est deus in rebus. (Giordano Bruno) 

Η ΚΑΤΆΡΑ ΤΟΥ ΣΟΛΑΙΡΗ

                                                            

                                                              Του Δημοσθένη Συρμή

   Πρόσφατα διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο! Είναι το βιβλίο που έγραψε ο Πέτρος Βλάχος πρώην προϊστάμενος του ιστορικού αρχείου Ιθάκης.

   Το βιβλίο έχει τίτλο «Ο τέκτονας Τζιοβάννι Σολαίρ στην Ιθάκη του 1837»  και περιγράφει τη ζωή και την περιπέτεια του γνωστού Σολαίρη στην Ιθάκη του προπερασμένου αιώνα. Ολόκληρο το βιβλίο είναι βασισμένο σε κείμενα και ντοκουμέντα που υπάρχουν στο ιστορικό αρχείο.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΒΛΑΧΟΥ

   Πιστεύω πως κάθε Θιακός πρέπει να το διαβάσει. Γιατί πέρα από την εικόνα, που τόσο γλαφυρά δίνεται από το συγγραφέα, της τοτινής Ιθάκης, θα ανακαλύψει ότι δεν είναι η κατάρα του Σολαίρη που φταίει για την κακοδαιμονία μας (άλλωστε δεν είναι σίγουρο αν υπήρξε τέτοια κατάρα) αλλά η αμάθεια σε συνδυασμό με κάποιες ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα μας. Θα καταλάβει, ίσως, τα βαθύτερα στοιχεία που συνθέτουν τον ρου της Ιθακησιακής κοινωνίας, όχι μόνο του τότε, αλλά , προσθέτω εγώ, και του σήμερα.

   Ο Γάλλος Τζιοβάννι Σολαίρ, περιπετειώδης τύπος, μεσαίας οικονομικής επιφάνειας, κατέληξε στην Ιθάκη διδάσκοντας Ιταλικά. Τέκτονας ο ίδιος, θέλοντας να ακολουθήσει τα χνάρια της πολιτισμένης Ευρώπης ίδρυσε τεκτονική στοά σε μια προσπάθεια να προσαρμόσει την Ιθάκη στο πνεύμα των καιρών. Τότε ο τεκτονισμός μεσουρανούσε στην Ευρώπη, όλα τα Ιόνια νησιά είχαν στοές που έπαιζαν σημαντικότατο ρόλο στο γίγνεσθαι της εποχής, δεν μπορούσε η Ιθάκη να μείνει έξω.

    Έτσι σκέφτονταν ο Σολαίρ και ξεσήκωσε τη πολυσυλλεκτική και συντηρητική κοινωνία της Ιθάκης. Το κυριότερο όμως που διαφαίνεται στην ιστορία του, είναι ο φθόνος και το μίσος που προκάλεσε. Οι Ιθακήσιοι προσπάθησαν να τον διώξουν και να κλείσουν τη στοά. Στο τέλος σκότωσαν τη γυναίκα του και το παιδί του και ενοχοποίησαν αυτόν για δολοφόνο..

   Περίμενε κανείς η ιστορία του Σολαίρη, μια ιστορία συγκεχυμένη στα ακούσματα των Θιακών, μια ιστορία μεταξύ μύθου και πραγματικότητας να είχε τελειώσει εκείνη την εποχή.

   

   Δυστυχώς όμως επαναλαμβάνεται κάθε τόσο! Όχι με φόνους πια, αλλά με ύβρεις συκοφαντίες συνομωσίες και ότι άλλο βάζει ο νους του ανθρώπου, ενάντια στους νεωτεριστές. Βοηθάει σ’ αυτό και ο τοίχος της ανωνυμίας των σύγχρονων ηλεκτρονικών μέσων.  

   Έτσι μαύρη διαγράφεται η μοίρα αυτών που διανοούνται να ταράξουν τα νερά στο Θιάκι. Όσοι προσπάθησαν να κάνουν κάτι για να βελτιώσουν αυτό τον τόπο, όσοι διανοήθηκαν να σκεφθούν την προκοπή του νησιού, προπηλακίσθηκαν και εξοβελίστηκαν ωσάν νέοι Σολαίρηδες,  ιδιαίτερα όταν αυτοί ήταν αουτσάιντερς.

   Δυστυχώς ένα από τα χαρακτηριστικά μας είναι να  βλέπουμε μόνο τη δυσάρεστη και την αδύνατη πλευρά κάθε πράγματος: Το τι δε γίνεται!  και, ικανοποιημένοι με την απαισιόδοξη γνώμη μας, κατηγορούμε κάθε άνθρωπο που έχει δράση και προσπαθεί να κάνει κάτι τι.

   Αυτό βέβαια είναι ένα γενικότερο φαινόμενο στον Ελλαδικό χώρο, όμως εδώ στο Θιάκι φτάνει στο κρεσέντο του.

   Όλοι αισθανόμαστε κομπλεξικά απέναντι σ’ αυτό που μας ξεπερνάει όμως ειδικά εδώ, είναι απίστευτος ο φθόνος που γεννιέται από τις επιτυχίες των άλλων.

   Αναρωτιόμουνα για ποιο λόγο προκαλούμε έχθρα και μίσος, τι κακό έχουμε κάνει και μετά σκέφθηκα τι είχε πει ο  Νομπελίστας συγγραφέας και φιλόσοφος Albert  Camus: « Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει.»

   Βλέπεις τη συμπάθεια, σου την προσφέρουν και μάλιστα χωρίς αντάλλαγμα, ενώ το φθόνο πρέπει να τον κερδίσεις.

Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ

   Έτσι λοιπόν πράγματι, κερδίσαμε πολύ, μα πολύ φθόνο. Γιατί φτιάξαμε αυτά που χρόνια αμέτρητα αυτοί δεν μπόρεσαν να φτιάξουν. Γιατί απλά πετύχαμε! 

1. Κατασκευάσαμε πλατεία και αναπλάσαμε την Πηγή του καλάμου που όλα αυτά τα χρόνια, είχε καταντήσει …ουρητήριο.

2. Στήσαμε καλαίσθητη κρήνη στις Λίμνες για να ξεδιψάει ο περαστικός ντόπιος ή ξένος.

3. Καθιερώσαμε στις Λίμνες, πέρα από το συνηθισμένο πανηγύρι, εκδηλώσεις που αποπνέουν πολιτισμό και γνώσεις.

4. Φωτίσαμε το λαϊκό υπαίθριο μουσείο “Στάθη Ραυτόπουλου” και το καταστήσαμε τουριστικό πόλο έλξης.

5. Κατασκευάσαμε σκίαστρο και καθιστικό στην πλαζ Αφάλες.

6. Αναπλάσαμε το χώρο μπροστά από την εκκλησία των Αγ. Σαράντα με λιθόστρωτο.

7. Κατασκευάσαμε την πλατεία – πάρκο, «Νίκου Δευτεραίου» στη Κολιερή με πολύ κόπο, αντιξοότητες και  μέσα από τις αντιδράσεις των μικρο- συμφεροντολόγων. Η πλατεία έγινε με την ευγενική χορηγία ενός ανθρώπου που παρ’ όλο που δεν γεννήθηκε σε τούτο τον τόπο, μέσα από τα ακούσματα των γονιών του, αγάπησε το Θιάκι περισσότερο απ’ αυτούς που γεννήθηκαν και έζησαν εδώ. Αυτός είναι ο κ. Μιχάλης Δευτεραίος από τη Νότιο Αφρική.

8. Τέλος, με δική μας πρωτοβουλία, μαζεύοντας χρήματα από δεξιά και αριστερά, αλλά και με τη βοήθεια του Ομίλου Φρικών, ανακατασκευάσαμε τον προβλήτα ερασιτεχνικών σκαφών καθώς και την παιδική χαρά στις Φρίκες που είχαν καταστραφεί ολοσχερώς από την κακοκαιρία.  

   Και αυτά σε ελάχιστο χρονικό διάστημα! Πως λοιπόν να μη κερδίσουμε το φθόνο; 

   Όμως «Κρέσσων γαρ οικτιρμού φθόνος».

  

   Τίποτε από αυτά που προκαλεί ο αμέτρητος φθόνος δεν μας στενοχωρεί. Οι ύβρεις οι συκοφαντίες οι προπηλακισμοί που δεχθήκαμε απλά μας θύμισαν την εποχή του Σολαίρη. Θα’ λεγε κανείς πως φτάσαμε να περιμένουμε την επόμενη φάση… τη δολοφονία μας!! 

   Και όμως ούτε μας απασχόλησαν ούτε μας άγγιξαν! Δεν μπήκαμε καν στον κόπο να μηνύσουμε τους Μπλογκάρχες που φιλοξένησαν τα ανώνυμα λιβελογραφήματα και τούτο γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το θερμόμετρο της επιτυχίας είναι ο φθόνος των ανίκανων.

   Αυτοί θα βράζουν στο ζουμί τους και όπως λέει ο κυνικός Αντισθένης «Ώσπερ υπό του ιού τον σίδηρον, ούτω τους φθονερούς υπό του ιδίου ήθους κατεσθίεσθαι.»

   Ωστόσο υπάρχουν και όρια!

   Αγαπάμε τούτο τον τόπο και γι’ αυτό και μόνο γι’ αυτό, επιλέξαμε το γυρισμό μετά από τόσα και τόσα άστεα που γνωρίσαμε.

   Είπαμε, όπως τόσοι άλλοι, να διαθέσουμε τη γνώση για να πάμε λίγο μπροστά τον τόπο. Όμως ο τόπος δεν θέλει αυτή τη γνώση. Την αρνείται πεισματικά. Και εμείς αποσυρόμαστε με θλίψη! Και λέμε είναι κρίμα! Τόσοι και τόσοι δικοί μας διαπρέπουν αλλού!

   Γιατί να μη διαπρέπει και τούτος ο τόπος; Γιατί να μένει πίσω από τις εξελίξεις; Γιατί τόση ιστορία να πηγαίνει χαμένη! Γιατί τόσες υπέροχες ακτές και θάλασσες να μην αφήνουν έσοδα; Πότε άραγε θα ξεφύγουμε από τη μιζέρια μας;    

   Μήπως πράγματι ο Σολέρης καταράστηκε τον τόπο;